Harmonogram zajęć z języka angielskiego od września
Harmonogram zajęć z języka angielskiego od września
Szanowni Rodzice, Drogie Dzieci!
Od września zajęcia z języka angielskiego będą prowadzone raz w tygodniu w grupach młodszych i dwa razy w tygodniu w grupach starszych.
Wkrótce podany zostanie szczegółowy harmonogram.
Co miesiąc na stronie przedszkola pojawiać się będzie informacja o realizowanej w danym miesiącu tematyce.
SCENARIUSZ ZABAW LOGOPEDYCZNYCH
SCENARIUSZ ZABAW LOGOPEDYCZNYCH
Temat : Zabawy usprawniające buzię i język dziecka.
Przebieg zabaw:
- ćwiczenia oddechowe :
- zdmuchiwanie drobnych papierków z gładkiej powierzchni ,
- dmuchanie piłeczki ping-pongowej,
- wolny wdech i wydech przy zamkniętych ustach
- śpiewanie sylab : la , lo , ta , to , ka , ku …itp.
- wymowa samogłosek przy szeroko otwartych ustach ( a , o ,e , y )
- ćwiczenia pionizacji języka :
- „malowanie podniebienia” – przesuwanie języka po podniebieniu
- „liczenie zębów” – dotykanie czubkiem języka górnych zębów po stronie wewnętrznej„zaczarowany język” – przytrzymywanie przez kilka sekund czubka języka na podniebieniu przy szeroko otwartych ustach
- spróbuj głośno powtórzyć :
- szal –żal
- szarówka – żarówka
- wiesza – wieża
- szycie – życie
- pączek – bączek
- szuka – żuka
Zabawy logopedyczne 22.06-26.06.2020 r.
Zabawy logopedyczne
22.06-26.06.2020 r.
Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego
– Bocian – wysuwamy usta do przodu,
– Żaba – rozciągamy usta na boki ,
– Prosiaczek – oblizujemy usta dookoła, mlaskamy ,
– Chomik – nadmuchujemy policzki ,
– Piesek – wysuwamy język na brodę i do nosa .
Ćwiczenia dźwiękonaśladowcze
Rodzic prosi , żeby dziecko powiedziało jakie odgłosy wydają zwierzątka
– kaczka kwa ,kwa , kwa
– krowa muu, muu, muu
– pies hau, hau,hau
– baran bee, bee, bee
– kogut kukuryku itp.
Wspólna recytacja wiersza Zwierzęce gadanie ( rodzic czyta początek , dziecko kończy wers naśladując głosy zwierząt)
Co mówi bocian , gdy żabkę zjeść chce? Kle , kle, kle.
Co mówi żaba , gdy bocianów tłum? Kum, kum ,kum.
Co mówi kaczka , gdy jest bardzo zła? Kwa, kwa, kwa.
Co mówi kotek , gdy mleczko by chciał? Miau, miau, miau.
Co mówi kura, gdy nosi jajko? Ko, ko, ko.
Co mówi kogut , gdy budzi w kurniku? Kukuryku.
Co mówi koza , gdy jeść jej się chce ? Mee mee, mee.
Co mówi krowa , gdy braknie jej tchu? Muu, muu, muu.
Co mówi wrona , gdy wstaje co dnia ?. Kra, kra, kra.
Co mówi piesek , gdy kość zjeść by chciał? Hau, hau, hau.
Co mówi baran , gdy spać mu się chce?. Bee, bee, bee.
Co mówi ryba , gdy powiedzieć chce?
Nic, przecież ryby nie mają głosu!.
Dobieranie rymów , Rodzic zaczyna rymowankę, dziecko dopowiada ostatni wyraz.
– Kot wskoczył na ……( płot)
– Kaczka to była……..,( dziwaczka)
– Koza chodzi koło ……( woza)
-Ciele, co językiem ……( miele)
– Wrona była bez……..( ogona)
– Bzyka pszczoła koło….( czoła)
Zimne ręce wiersz służy do ćwiczeń oddechowych i usprawniających narządy mowy. Poprzez mocne chuchanie np. na zamarznięte dłonie, dzieci pogłębiają oddech , wzmacniają i wydłużają wydech.
W czasie ćwiczenia usprawniane jest podniebienie miękkie.
Uhu, ha, uhu, ha,
Mroźną zimę mamy.
Nasze ręce mocno zmarzły,
więc na nie chuchamy.1
Zimne ręce ciągle mamy,
nierozgrzane wcale .
Jeszcze sobie podmuchamy
Na ten i na ten palec.2
Uhu ha, uhu ha,
mroźną zimę mamy.
Żeby ręce nam nie zmarzły,
to na nie chuchamy.1
Sroga zima mocno trzyma,
płatków tysiąc leci.
By minęła szybko zima ,
pilnie ćwiczą dzieci.1
Uhu ha, uhu ha,
Dzieci zimę mają.
Zmarzły dzieciom małe noski,
Wiec na nie chuchają 3
Nie wykonał ktoś zadania,
temu będzie zimno.
Nam jest ciepło od chuchania,
chociaż zima wszędzie.
W miejscach oznaczonych cyframi dziecko wykonuje głęboki wdech buzią, a następnie mocno i długo chuchają na zmarznięte dłonie(1), po kolei na każdy palec u rąk (2), na nos rodzica(3)
Miłej zabawy !.
Materiały na kolejny tydzień – 15.06 -19.06.2020
Materiały na kolejny tydzień – 15.06 -19.06.2020
Ćwiczenia logopedyczne
Przykłady ćwiczeń języka:
– wysuwanie języka na zewnątrz i cofanie w głąb przy bardzo szeroko otwartej jamie ustnej
– oblizywanie wargi dolnej i górnej
– dotykanie czubkiem języka górnych i dolnych zębów przy maksymalnym opuszczeniu szczęki dolnej
– mlaskanie czubkiem języka
– unoszenie i opuszczanie tyłu języka; przód języka opiera się o dolne zęby, tył języka wykonuje rytmiczne ruchy, podnosząc się i opuszczając na dno jamy ustnej
– zabawa Język na defiladzie: mówimy dzieciom, że język wędruje na defiladzie: raz- czubek języka na górną wargę, dwa –czubek języka do lewego kącika ust, trzy – czubek języka na dolną wargę, cztery – czubek języka do prawego kącika ust. Ruchy muszą być energiczne i zdecydowane.
Ćwiczenia usprawniające wargi i policzki:
– zaokrąglanie i spłaszczanie warg przy zwartych szczękach
– cmokanie
– wymawianie samogłosek ustnych przy zwartych szczękach
– nadymanie policzków
– nadymanie policzków na zmianę lewego i prawego
Materiały na kolejny tydzień – 08.06-12.06.2020
Materiały na kolejny tydzień – 08.06-12.06.2020
Ćwiczenia logopedyczne dla dzieci przedszkolnych
POKOLORUJ OBRSZEK WG PODANEGO WZORU
Zabawy logopedyczne
ZABAWY LOGOPEDYCZNE
01 – 05.06 . 2020
Nazwij poszczególne przedmioty,
policz te z głoską cz, a potem policz te, z głoską sz.
Ćwiczenia słuchowe
Wyróżnianie wyrazów w zdaniu. (stawiamy tyle klocków, rysujemy tyle kółeczek, klaszczemy tyle razy ile słów słyszy dziecko w wypowiadanym zdaniu).
- Wydzielanie sylab w wyrazach poprzez wystukiwanie sylab, wyklaskiwanie, badanie ile razy opadnie żuchwa / na ręce/ przy wybrzmiewanie sylab.
- Nazywanie obrazków – dziecko kończy wyraz po pierwszej sylabie wypowiedzianej przez logopedę, nauczyciela, rodzica, a potem odwrotnie – dziecko zaczyna.
- Dzielenie na sylaby imion dzieci / na początku łatwych/.
- Wyszukiwanie imion dwu- i trzysylabowych.
- Wyszukiwanie słów z podaną przez n-la sylabą.
- Rozpoznawanie określonej sylaby w rozsypance sylabowej, np. ba, pa, ta, da, la, ra.
- Wyszukiwanie imion rozpoczynających się od samogłoski, następnie od podanej spółgłoski.
- Wydzielanie spółgłosek nagłosowych przez przedłużanie nagłosu, np. ssssamolot, szszszafa. Przy pomocy ilustracji – wyszukiwanie przedmiotów, których nazwy rozpoczynają sią na daną głoskę.
- Wydzielanie spółgłoski wygłosowej.
- Dzielenie na głoski łatwych a następnie coraz trudniejszych słów.
- Ćwiczenia z paronimami: bułka – półka, domek –Tomek, koza – kosa itp.
- Rozróżnianie mowy prawidłowej od nieprawidłowej
Ćwiczenia oddechowe
- Wdech nosem (usta zamknięte) i wydech ustami.
- Dmuchanie na płomień świecy.
- Dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wyścigi piłeczek.
- Dmuchanie na kulkę z waty, na wiatraczek.
- Chłodzenie „ gorącej zupy” – dmuchanie ciągłym strumieniem.
- „Zdmuchiwanie mlecza” – długo, aż spadną wszystkie nasionka.
- Chuchanie na zmarznięte ręce.
- Naśladowanie lokomotywy – wydmuchiwanie „nadmiaru pary” – ffff, szszsz.
- Naśladowanie balonika – wypuszczanie powietrza z jednoczesnym odgłosem „sssss”.
- Nadmuchiwanie balonika.
- Naśladowanie syreny – „eu-eu- eu”, „au-au-au” – na jednym wydechu.
Bożena Wojciechowska
Ćwiczenia logopedyczne
Materiały na kolejny tydzień – 25 – 29.05.2020
Ćwiczenie usprawniające narządy artykulacyjne – wierszyk: „Gimnastyka”:
Rodzic mówi wierszyk a dziecko wykonuje ruchy języka opisane w wierszu.
Na początku jest rozgrzewka,
Językowa wprzód wywieszka,
Cały język wyskakuje,
Wszystkim nam się pokazuje,
W dół i w górę,
W lewo, w prawo.
Pięknie ćwiczy!
Brawo! Brawo!
Język wargi oblizuje, pięknie kółka wykonuje.
Popatrzymy do lusterka,
Jak się język bawi w berka.
Kto spróbuje z miną śmiałą,
Zwinąć język w rurkę małą?
Język ząbki poleruje
Każdy dotknie i wyczuje…
Może uda się ta sztuczka.
Trzeba uczyć samouczka.
Zabawa usprawniająca język, wargi, policzki: ”Jak języczek został żeglarzem”.
Rodzic/opiekun czyta tekst opowiadania, pokazuje ruchy języka, warg, opisane w nawiasach a dziecko naśladuje te ruchy.
Pewnego dnia języczek wybrał się nad jezioro (kląskanie). Zobaczył łódkę, otworzył kłódkę ( otwieramy usta), wsunął kluczyk (język na brodę) i już gotowe. Wsiadł do łódki (kląskanie). Chwycił prawe, potem lewe wiosło (ruch wahadłowy języka do kącików ust). Wiosłował na zmianę prawym i lewym wiosłem (wypychanie prawego i lewego policzka). Zmęczył się, wiec chwile odpoczął. Spojrzał w górę ( język dotyka górnej wargi), zobaczył długi sznur łabędzi (oblizywanie górnej i dolnej wargi) Postanowił policzyć ptaki ( liczenie górnych i dolnych zębów). Nieco dalej nadciągały ciemne obłoki (oblizywanie podniebienia). Języczek bał się, że dopadnie go deszcz. Postanowił wracać Wiosłował prawym i lewym wiosłem( wypychanie lewego i prawego policzka), co chwilę ocierając pot z czoła( dotykanie górnych i dolnych dziąseł). Dopiero wtedy zauważył przy łódce silnik. Odłożył wiosła ( oblizywanie górnej i dolnej wargi) i włączył silnik( brrrr) i szczęśliwie dopłynął do brzegu.
Zabawy logopedyczne
Ćwiczenia logopedyczne
Ćwiczenia logopedyczne 11.05-15.05.2020
1. Ćwiczenia warg – teksty do naśladowania głosów:
ZWIERZĘCE GADANIE
J.Beszczyński
Co mówi bocian, gdy żabkę zjeść chce?
Kle, kle, kle…
Co mówi żabka, gdy bocianów tłum?
Kum, kum, kum…
Co mówi kotek, gdy mleczka by chciał?
Miał, miał, miał…
Co mówi kura, gdy znosi jajko?
Ko, ko, ko…
Co mówi kogut, gdy budzi się w kurniku?
Ku-ku-ryku…
Co mówi koza, gdy jeść jej się chce?
Mee, mee, mee…
Co mówi krowa, gdy brak jej tchu?
Mu, mu ,mu…
Co mówi piesek, gdy kość by zjeść chciał?
Hau, hau, hau…
Co mówi baran, gdy spać mu się chce?
Be, be, be…
Co mówi ryba, gdy coś powiedzieć chce?
NIC! Przecież ryby nie mają głosu…
Co słychać na wsi? W. Chotomska
Co słychać? Zależy – gdzie.
Na łące słychać: Kle, kle!
Na stawie: Kum, kum!
Na polu: Ku – ku, ku – ku!
Przed kurnikiem: Kukuryku!
Ko – ko – ko – ko – ko! – w kurniku.
Koło budy słychać: Hau, hau!
A na progu: Miau…
A co słychać w domu,
Nie powiem nikomu!
2. Ćwiczenie artykulacyjne „Sowa sprząta swoje mieszkanie”:
Dziecko słucha opowiadania, czytanego przez nauczyciela i wykonuje ćwiczenia narządów artykulacyjnych
- Sowa rozejrzała się po swojej dziupli (dziecko przesuwa językiem po podniebieniu górnym, wewnętrznych ścianach policzków, podniebieniu dolnym).
- Zauważyła duży bałagan. Postanowiła zrobić porządek. Zaczęła od odkurzania sufitu dziupli (przesuwa czubkiem języka od przodu do tyłu jamy ustnej po podniebieniu górnym),
- zdjęła też firanki (liczy czubkiem języka górne zęby)
- i włożyła je do pralki (motorek wargami)
Ćwiczenia logopedyczne
Ćwiczenia logopedyczne 04.05-08.05.2020
1. Nauka wiersza Czary mary – utrwalenie wymowy głoski ‘cz
Czary mary
Czapla czarną ma czuprynę,
Kaczka wpadła w pajęczynę,
Puchacz włożył rękawiczki,
Pączki wpadły do doniczki.
Kaczor loczki ma czerwone,
Cztery rączki i ogonek.
Biegacz wpadł na metę czwarty.
Kto tu robi takie żarty?
To królewicz January.
On uczynił takie czary.
Czarodziejkę ma pałeczkę
I namieszał tu troszeczkę.
2. Ćwiczenia artykulacyjne.
- Szszsz… – szumią drzewa.
- Żżż… – przelatuje samolot.
- Bzzz… – brzęczą pszczoły.
- Cyk, cyk – cyka świerszczyk.
- Cz… cz… cz – obok łąki przejeżdża pociąg.
Ćwiczenia logopedyczne
Ćwiczenia logopedyczne 27-30.04.2020
Ćwiczenia aparatu artykulacyjnego:
– Nad kwiatami fruwają motyle – język wykonuje ruchy pionowe przy szeroko otworzonych ustach.
– Dookoła kwiatów fruwają pszczoły – oblizywanie warg.
– Muchy latają zygzakiem – język od kącika do kącika.
– Biedronka ma kropki – „stawianie kropek” językiem na podniebieniu.
– Ślimak wychodzi z muszli – język przeciska się między zębami.
– Ślimak zsuwa się po listku – język „ślizga się” po podniebieniu.
Ćwiczenia oddechowe:
- Na łące wieje mały wiaterek – każde dziecko dmucha lekko na trzymany przed ustami pasek papieru.
- Teraz wiatr jest mocniejszy – dzieci dmuchają mocniej. (Wdech nosem – wydech ustami, długi, powolny).
- Wiatr się uspokoił. Możemy wąchać kwiaty (wdech nosem – wydech nosem).
Ćwiczenia logopedyczne
1. Oto wiosenna propozycja gimnastyki buzi i języka
2. W którym słowie słyszysz szumienie (SZ)?
Posłuchaj uważnie i klaśnij w dłonie gdy usłyszysz sz.
Szafa, sala, szynka, szufelka ,sałata, szampon, szopa, szeryf, szum, szałwia, syn, szyba, szelki, sen, szydełko, szyja, samochód, szabla, szatnia, szynka, szorty, sekunda, szufelka, szyld, szyna, sok, szef, sekunda, szopa, szakal, szydełko smoła, szklanka, sznurek, szpilka, szpital, sztuka, spodnie, sztandar, szpak, szkoła, sól, sztuka, stolica, szyszka, szpilka, szuflada.
Kasa, koszula, maszyna, kalosze, daszek, kieszeń, paluszek, masło, muszelka, braciszek, włosy, pietruszka, pasek, wieszak, wiersze, naszyjnik, pasta, puszka, groszek, kieliszek, list, maszt, dorsze, obszar, listopad, wianuszek, maszyna, kaszel, lepszy, tańszy, pusty, mniejszy.
Ryż, napis, nóż, talerz, nos, lekarz, kapelusz, wąż, kokos, murarz, kosz ,wiersz, klosz, pas, mysz, Mateusz, Łukasz, Janusz, bandaż, jeż, głos, pióropusz, napis, garaż, farsz, pieprz .
Spróbuj narysować kilka rzeczy, które udało Ci się zapamiętać.
Ćwiczenia logopedyczne
ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE
1. Artykulacja głoski „sz” przed lustrem – naśladowanie szumu wiatru – artykulacja głoski „sz”.
„Szumisz…”. Rodzic czyta tekst wiersza, a dziecko wymawia wyłącznie głoskę „sz” w izolacji. „Szum” – głoska ,,sz’’:
Szumi morze – szszsz…
Szumi wiatr – szszsz…
Szumi woda – szszsz…
Szumi las – szszsz…
Szumią drzewa – szszsz…
Szumią liście – szszsz…
Szumię ja – szszsz…
Szumisz ty – szszsz…
Szumi mama – szszsz…
Szumi tata – szszsz
Szumi miś – szszsz…
2. Gimnastyka języka. Słuchaj i powtarzaj.
Powtarzanie sylab
Podczas ćwiczeń należy przedłużać wymowę głoski „sz”. – szszu, szszo, szsza, szsze, szszy, –
uszszu, yszszy, oszszo, aszsza, eszsze, – oszsz, uszsz, aszsz, eszsz, yszsz.
- Powtarzanie wierszyka: Utrwalanie sylab:
Sza! Sza! Sza! – mówię ja. Szy! Szy! Szy! – mówisz ty.
Szo! Szo! Szo! – wołam ja. Szy! Szy! Szy! – wołasz ty.
Szu! Szu! Szu! – śpiewam ja. Szy! Szy! Szy! – śpiewasz ty.
Sze! Sze! Sze! – myślę ja. Szy! Szy! Szy! – myślisz ty.
- Powtarzanie słów.
Prowadzący wypowiada słowa z głoską „sz”, a dziecko je powtarza: szafa, szatnia, szakal, szachy, szalik, szabla, szufelka, szuflada, szopa, szelki, szyba, szynka, szyny, szum, Szymon, koszula, wieszak, muszelka, bambosze, leniuszek, naszyjnik, mieszkanie, maszyna, kaszel, nosze, koszyk, poszewka, puszek, uszy, kieszeń, wieszak, ptaszek, afisz, kosz, klosz, kalosz, kapelusz, Łukasz, Mateusz, grosz, gulasz, szkoła, szkoda, szklanka, szminka, sznurowadła, szpilka, szpak, gruszka, poduszka, kasztan, paluszki, biszkopt, bursztyn, podszewka, myszka, biszkopt, broszka, gruszka, puszka, poduszka, mieszkanie, muszla, kasztan, podszewka, szyszka, szaszłyk.
3. Ćwiczenia oddechowe – dmuchanie na kolorowe piórka.
Propozycje zabaw
Działania i zabawy
Ćwiczenia oddechowe i ortofoniczne .
WIERSZ „KROWA I MUCHA”
Patrycja Siewiera- Kozłowska
Była sobie krowa mała,
która pożuć trawkę chciała.
Trawka świeża i zielona,
krówka jest nią zachwycona.
Najpierw wącha, (wdech przez nos)
potem wzdycha (wydech przez usta z głośnym westchnieniem: aaach!)
(a nad trawką mucha bzyka). (bzzzzz- zęby złączone)
Żuje krówka swoją trawkę, (okrężne ruchy żuchwy)
myśli „chyba zjem dokładkę!”
Lecz te myśli jej przerywa mucha,
która ciągle bzyka. (bzzzz- zęby złączone, usta rozciągnięte)
Krowa – pac! – ogonem muchę, (klaśnięcie i wymówienie słowa pac)
mucha brzęczy wciąż nad uchem! (bzzzz- zęby złączone, usta rozciągnięte)
Tak dzień cały się bawiły,
aż opadły całkiem z siły!
Zabawa w rymy
WIERSZ „ZABAWA W RYMY”
M. Strzałkowska
Raz wybuchła na podwórku awantura,
Bo zginęły pewnej kurze cztery pióra!
Kura gdacze,
kaczka…..( kwacze)
Krowa…..( ryczy)
świnia…..( kwiczy)
owca…..( beczy)
Koza…..( męczy)
a na płocie przy chlewiku
Kogut pieje: kukuryku!
Gdy już każdy wrzasków miał powyżej uszu,
Ze stodoły wyszło pisklę w pióropuszu
Odnalazła kura pióra i umilkła awantura’
A pisklęciu się dostała niezła bura!
BAJECZKA ORTOFONICZNA „W ZAGRODZIE MAŁGOSI”
Wieczorem w zagrodzie cioci Małgosi
Każde zwierzątko o jedzenie prosi.
Piesek szczeka:
HAU, HAU, HAU,
Kotek miauczy:
MIAU, MIAU, MIAU,
Kura gdacze;
KOD, KO, DA
Kaczka kwacze:
KWA, KWA, KWA
Gąska gęga:
GĘ, GĘ, GĘ
Ona też chce najeść się.
Owca beczy:
BE, BE, BE,
Koza muczy:
ME, ME, ME,
Indor gulaga:
GUL, GUL, GUL
Krowa ryczy:
MU, MU, MU,
Konik parska:
PRR, PRR, PRR
A pies warczy:
WRR, WRR, WRR.
I tak gra orkiestra ta, aż Małgosia jeść im da.
Drodzy rodzice
Mapa
Grafomotoryka
Moje ulubione wspomnienia z tego roku szkolnego
Wakacyjne wyzwanie życzliwości
Dyplom
Podziękowanie
Dziękuję wszystkim Rodzicom oraz Dzieciom za współpracę podczas tego specyficznego, zwłaszcza drugiego semestru roku przedszkolnego 2019/2020.
Dla wszystkich tych, którzy brali udział w zajęciach na ternie przedszkola oraz korzystali z materiałów zamieszczanych na stronie przesyłam dyplom, jako wyraz mojego uznania za systematyczną pracę niezależnie od warunków i okoliczności.
Wszystkim Dzieciom oraz ich Rodzicom życzę wspaniałych i niezapomnianych wakacji, wolnych od trosk, przepełnionych uśmiechem i zdrowiem. Przyszłym uczniom, rozpoczynającym od września naukę w szkole, samych sukcesów, nie tylko edukacyjnych.
Jeszcze raz dziękuję i życzę wszystkiego dobrego
Alicja Labrenc
Psycholog
Program Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę na temat granic
Program Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę na temat granic
GADKI– to kolejny program fundacji Dajemy Dzieciom Siłę, który porusza tematykę granic, na stronie Fundacji można znaleźć przykładowe scenariusze, ulotki itp. ułatwiające poruszenie z dziećmi tego ważnego tematu
Materiały:
http://gadki.fdds.pl/pdf/ulotka_dzieci.pdf
http://gadki.fdds.pl/pdf/GADKI_2020_plan_zajec_domowych_dla_dzieci.pdf
Filmik;
https://www.youtube.com/watch?v=6dus20_NAhQ&feature=youtu.be
Na stronie znajdują się również inne pomocne wskazówki/scenariusze:
Do omówienia z dziećmi i zaznaczenia części ciała, które mogą być dotykane i w jakiej sytuacji a które nie można użyć zawartych w powyższych materiałach grafik. Tłumacząc, że np. po to są przysłonięte przez bieliznę/ strój kąpielowy itp.
Dodatkowo można stworzyć tabelkę, z narysowanymi osobami bliskimi, znajomymi i obcymi i każdemu przyporządkować kolor, którym zaznaczymy poszczególne części ciała lub gesty (przytulanie/trzymanie za rękę itp.)
Polecam gorąco książkę w formie komiksu:
„Zgadzam się albo i nie! Jak szanować granice – swoje i cudze” B. Rachel
w łaty i przystępny sposób obrazuje temat
Również na jego podstawie stworzono filmik:
Sygnalizacja bezpieczeństwa
Sygnalizacja bezpieczeństwa
Drukujemy (znajdujące się na końcu wpisu sygnalizatory) lub wykorzystujemy kolorowe kartki/kredki itp. można dołączyć element ruchowy. Wówczas dzieci biegają/szybko chodzą, w zależności od miejsca, w którym się znajdują na komunikat STOP zatrzymuje się i wysłuchują przykładowej sytuacji jeśli uznają ją za bezpieczną ustawiają się/podnoszą kartkę/sygnalizator z kolorem zielonym, za wymagającą ostrożności żółtym, niebezpieczną czerwonym. Można również ustalić, że jeśli uznają sytuacje za bezpieczną zaczynają dalej biegać, średnio wówczas powoli poruszać się po pomieszczeniu a niebezpieczną nadal stoją bez ruchu. Jeśli wybiorą nie odpowiedni sygnał wówczas mówimy UWAGA i rozmawiamy o tej sytuacji, również gdy dotyczy „żółtego” i „czerwonego” światła
Przykład sytuacj, oczywiście mogą być również Państwa pomysły:
1. Czekasz na rodziców, nagle podchodzi do ciebie Pani, której nie znasz i mówi, że mama prosiła, aby Cię podwiozła do domu.
2. W centrum handlowym nagle zauważasz, że nie wiesz gdzie są twoi rodzice, podchodzi do ciebie Pan z ochorny i proponuje pomoc.
3. Kolega z przedszkola, którego lubisz, mówi Ci, żebyć włożył do buzi kilka liści i udawał drzewo. Jeśli tego nie zrobisz nie będzie już cię lubił.
4. Lekarz uprzedza cię o badaniu i prosi, abyś zdjął/ęła koszulkę bo musi cię osłuchać.
5. Stoisz z rodzicem w kolejce, osoba, która stoi za tobą zaczyna coraz bliżej ciebie stać, w pewnym momencie depcze twoją stopę.
6. W przedszkolu idziesz do toalety, kolega proponuje, żebyście weszli do kabiny razem.
7. Znajoma rodziców, którą słabo znasz, na przywitanie tuli cię mocno i zaczyna szczypać po policzkach.
8. Gdy nikt nie widzi kolega proponuje ci, żebyście zdjęli i zamenili się ubraniami.
9. Odwiedzasz koleżankę/kolegę w jej/jego domu na przywitanie przytula cię.
10. Znajomy z podwórka podbiega do ciebie i proponuje, żebyś dotknął/ęła jakieś nieprzyjemnej mazi.
11. Na placu zabaw pojawia się sąsiad i pyta czy chcesz z nim pójść na spacer z psem.
12. Okazuje się, że nie masz pary, nauczyciel bierze cię za rękę i idzie z tobą w parze.
13. Rodzeństwo/ przyjaciółka/ przyjaciel gdy robisz coś ważnego ciągle ci przeszkadza, stoi nad tobą i pyta co robisz, mimo że prosisz o chwilę ciszy.
14. Rodzice tulą cię do snu i czytają bajkę.
Warto zapytać lub powiedzieć dziecku jak może na sytuacje zagrażające lub niekomfortowe zareagować. Można nawet nauczyć stanowczego wyciągnięcia ręki, głównie do rówieśników, i powiedzenia STOP/ NIE. Dopytujemy dlaczego jakąś sytuacje oceniło na żółto a nie na zielono, bo np. niektóre dzieci ogólnie nie lubią jak się je przytula nie ważne czy to dobra koleżanka/ kolega czy nie. Innym nie będzie przeszkadzało dotknięcie jakieś dziwnej mazi, a inne będą się tego brzydzić. To normalne granice to bardzo indywiudalna kwestia. Są jednak sytuacje, gdy każdy powinien powiedzieć stanowcze NIE!
Alicja Labrenc
Kocham
Kalendarz dobrych uczynków
Wykreślanka
Kostka A4
Pomocne skrzaty
„Pomocna dłoń” – odczytanie listu Skrzata do dzieci i na odrysowanych dłoniach na kartce wypisanie na poszczególnych palcach zobowiązań dziecka, (w jakich czynnościach będzie pomagało?)
LIST OD SKRZATA
Drogie dzieci!
Znam wasze mamusie.
Bardzo ją lubię.
Martwi mnie jednak ich ciężka praca.
Chętnie bym im pomógł, ale jestem już stary i słaby
Wy natomiast możecie wykonać pewne prace w domu, aby waszym mamusiom było lżej. Proponuję, abyście wykonali taką pomocną dłoń, która będzie przypominała wam o waszych obowiązkach domowych.
Liczę na was dzieciaki.
Skrzacik
Propozycja pochodzi ze strony:
Gwiazda oddychania
Zmysły
Kreatywne rysowanie
Poniżej znajduje się plansza z kołami. Prosimy dzieci, aby na nich narysowały wszystko co kojarzy im się z tym kształtem np. dodajemy uszka, wąsy, nosek, oczka i mamy kotka
po narysowaniu wszystkich kół prosimy, aby dziecko powiedziało z jaką literką kojarzy się im koło. Teraz szukamy wśród narysowanych przedmiotów/ zwierząt itp. tych, które w nazwie mają literkę „o”. Na koniec prosimy, aby tyle ile kół było bez tej literki, dziecko wymieniło przykładów słów z „o” dla utrwalenia można je narysować, wypisać samemu lub nauczyć dziecko oraz zaznaczyć wszystkie „o”
Dodatkowo możemy szukać w pomieszczeniu lub całym domu, na podwórku przedmiotów, które są okrągłe, wymieniać co jeszcze kojarzy nam się z tym kształtem. Jak również rysować koła w powietrzu, ruszać się jak małe, duże, średnie, wydmuchiwać ich wzór, rysować palcem po różnych częściach ciała, dywanie, stole Koła są wśród nas!
Przykład moich pomysłów, jestem bardzo ciekawa Waszych:
Przykład słów z „o” do narysowania:
- słoń
- głowa
- pomarańcza
- okulary
- jabłko
- słoik
- wieloryb
- kropka
- ufo
- pierścionek/ kolczyk
- pszczoła/osa
- okno
- lody
- bombka
- kocyk
- owca/ krowa
- drzewo
- moneta
- kokarda
Alicja Labrenc
psycholog
INFORGRAFIKI NT ROZWOJU DZIECKA- Z OKAZJI DNIA DZIECKA I NIE TYLKO
Poniżej znajdują się infografiki, które stworzyłam, na temat rozwoju dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Można je pobrać na moim blogu:
https://okiem–psychologa.blogspot.com/2020/06/dzien-dziecka-rozwoj-i-szczescie.html Rodzice często nie mają dostępu do wiedzy na temat zmian jakie zachodzą w sferze emocjonalnej, poznawczej dzieci. Zaczynają niepokoić się o rozwój swoich dzieci. Większość słysząc, że zachowanie jest wynikiem zmian, normą rozwojową czują ulgę. Również dziecięce lęki są charakterystyczne dla poszczególnych skoków rozwojowych. Oczywiście ważne jest obserwować rozwój swojego dziecka, napotykane trudności, jeśli przeciągają się w czasie lub umiejętności nie pojawiają się, mimo „odroczenia niepokoju” w czasie, wówczas warto zwrócić się o pomoc do specjalisty. Może jednak być tak, że nie ma powodów do niepokoju i wystarczy pigułka informacji nt rozwoju dziecka, która rozwieje wszelkie wątpliwości i obawy.
Oczywiście w małym człowieku przez 3 lata zachodzi dużo więcej zmian, zarówno w sferze fizycznej, jak i poznawczej oraz emocjonalnej. Poniżej zamieściłam najczęstsze zachodzące zmiany, trudności, charakterystyczne lęki, co do których rodzice mają wątpliwości i zgłaszają się do specjalisty w obawie o nieprawidłowy rozwój dziecka.
NAJWAŻNIEJSZE to być obecnym, akceptującym, uważnie słuchającym i wspierającym rodzicem, dającym dziecku każdego dnia oznaki miłości w formie ciepłych słów, ale również przytulania i głaskania. Czas, uwaga, ciepło 🙂 dla samotnie wychowujących rodziców dobra informacja jest taka, że wystarczy dziecku gdy dostaje ten piękny pakiet od chociaż jednego rodzica!
SUKCES = BYCIE SZCZĘŚLIWYM I DOBRYM CZŁOWIEKIEM
Życzę wszystkim większym (nastolatkom/ dorosłym) i mniejszym dzieciom, aby rosły w takich właśnie warunkach
Alicja Labrenc
psycholog
WDZIĘCZNA WDZIĘCZNOŚĆ
WDZIĘCZNA WDZIĘCZNOŚĆ
SMUTNY DESZCZOWY DZIEŃ
Zadanie podobnego do tego ze znajdywaniem pozytywnych stron sytuacji, odnośnie tekstu nt Maisy i Naimy.
Wyobrażamy sobie, że pada deszcz, Na zmianę opowiadany sobie jak nam smutno lub wesoło z tego powodu. Wymieniamy jakie są pozytywy padającego deszczu (rośliny mogą rosnąć, brak suszy) oraz wymyślamy razem pozytywną reakcje na deszcz np., skakanie po kałużach, okazja do ubrania nowych kaloszy, wzięcia ulubionej kolorowej parasolki na spacer/ do przedszkola, łapanie lub przemykanie między kropelkami.
Obserwujemy jak ta zabawa wpływa na samopoczucie dziecka
Można również włączyć deszczową piosenkę i do niej zatańczyć lub zacząć się bawić:
Mocniejszy deszczyk:
https://www.youtube.com/watch?v=cR9H0ymyjhM&list=RDE6Q2OYfSuC0&index=3
Delikatniejszy:
https://www.youtube.com/watch?v=E6Q2OYfSuC0&list=RDE6Q2OYfSuC0&start_radio=1&t=235
I najbardziej optymistyczna deszczowa piosenka czyli „Singing in the rain”:
https://www.youtube.com/watch?v=swloMVFALXw
SYMBOL WDZIĘCZNOŚCI:
Szukamy na spacerze Kamczyka, który najbardziej nam się spodoba. Dajemy je sobie nawzajem i mówimy, że są to specjalne „kamyki wdzięczności”. Poprośmy, aby każdy z nas nosił swój w kieszeni lub plecaku, torebce. Za każdym razem gdy poczujemy go pod palcem lub zobaczymy wśród innych rzeczy pomyślmy o co czymś za co możemy być wdzięczni.
Bez względu na to gdzie jesteśmy, co się dzieje, wystarczy dotknąć kamyka by poczuć wdzięczność
Możemy przed podarowaniem kamyków trochę powspominać, wypisać, wyrysować sytuacje, momenty, ale i uczucia jak miłość rodziców itp. za które jesteśmy wdzięczni.
Warto, aby były to głównie niematerialne wartości
Można wypisane karteczki, rysunki lub wycinki z gazet, które symbolizują te rzeczy włożyć do pudełka lub zrobić z nich łańcuch jak na choinkę
A już na sam koniec zachęcam do wspólnego położenia się wygodnie i powspominania miłych chwil, można wsłuchać się w opowieść dziecka, swoją lub tylko pomarzyć, powspominać, docenić to co tu i teraz! Można również wsłuchać się w ulubioną muzykę lub ten utwór:
https://www.youtube.com/watch?v=mHBR12nnpSs&list=RDE6Q2OYfSuC0&index=2
Alicja Labrenc
POLECANE KARTY PRACY ORAZ NAGRANIA Z PROJEKTU EFEKT DOMINA
POLECANE KARTY PRACY ORAZ NAGRANIA Z PROJEKTU EFEKT DOMINA
Na stronie kulczykfoundation.org.pl dostępne są różne scenariusze do pracy z dziećmi. Poruszające temat akceptacji, tolerancji, wdzięczności itp. Propozycje zabaw, bajek oraz piosenek do wykorzystania w pracy, rozmowie z dziećmi, na niełatwe tematy.
Ponadto pod poniższymi linkami znajdują się nagrania piosenek proponowanych do poszczególnych zadań. Materiały dopasowane są do poszczególnych grup wiekowych:
SCENARIUSZE 3-6 LAT:
https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja/scenariusze/3-6-lat-edycja2/o-zeszycie
SCENARIUSZE 6-9 LAT:
https://kulczykfoundation.org.pl/edukacja/scenariusze/6-9lat-edycja3-2019/o-zeszycie
PIOSENKI DO SCENARIUSZY:
https://soundcloud.com/kulczykfoundation/sets/piosenki-piewa-ewa-konstancja
Dodatkowo na soundcloud.com można znaleźć, czytane przez znane osoby, m.in. Kamila Stocha, Kuby Błaszczykowskiego, Anny Starmach, Magdalena Cielecka, wszystkie bajki z powyższych scenariuszy:
https://soundcloud.com/kulczykfoundation
Proponowane na początek:
Nagranie bajki Jak Maisa i Naimą:
Piosenka do bajki:
Nagranie Jak chłopiec, który mieszkał na ulicy:
Piosenka do bajki:
Alicja Labrenc
psycholog
PERSPEKTYWY DWIE
PERSPEKTYWY DWIE
NISKI I WYSOKI
Zaczynamy od chodzenia na czworakach, udając psy albo koty. Próbujemy wiernie odtworzyć sposób poruszania się oraz odgłosy. Następnie stajemy gdzieś wyżej, np. na krześle (oczywiście zabezpieczamy dziecko). Jesteśmy teraz wysocy jak żyrafy. Rozglądamy się dookoła, możemy przerzuć pyszne liście….
Pod koniec zabawy pytamy czym różniły się te dwa punkty widzenia. Czy będąc w jednej pozycji można było zobaczyć coś czego nie widziało się zdrugiej? W razie potrzeby naprowadzamy np. nisko lepiej widać to co bardzo małe i np. bliżej podłogi, wyżej mamy widok na całość, szczegóły trochę umykają, ale możemy np. dostrzec, że coś leży wysoko na szafie, albo ptaka na niebie czy kogoś przychodzącego z daleka.
Zaznaczamy, że żadna z tych perspektyw nie jest gorsza ani lepsza- są po prostu różne.
Następnie możemy poprosić dziecko o wybranie ulubionej bajki. Porównujemy występujące w niej postaci. Co każda z nich myśli, czuje itp. Czym różnią się ich punkty widzenia? Z którą dziecko się zgadza i czy potrafi zrozumieć co czuje druga strona?
RYSOWANIE PUNKTU WIDZENIA
Kładziemy na stole nieduży przedmiot i proponujemy dziecko wspólne rysowanie. Każdy siada w innym miejscu, tak aby np. jedna osoba widziała lepiej jego przód, a druga tył. Każdy robi własny rysunek, następnie zamieniamy się miejscami, przechodzimy bliżej lub dalej od tej rzeczy i rysujemy go jeszcze raz.
Jakie są różnice między rysunkami? Jakie są podobieństwa- kolor, kształt? Czy przedmiot zmienia swój wygląd gdy patrzycie na niego z innej perspektywy?
Możemy tutaj odnieść się do ćwiczenia z poprzednich tygodni, kiedy porównywaliśmy sytuacje
„w całości” i ich wycinek
MODYFIKACJA:
Patrzymy na wybrany przedmiot przez ustalony czas, najlepiej tak długo aż go dokładnie zapamiętamy. Następnie próbujemy już nie patrząc na niego narysować go jak najdokładniej lub opisać drugiej osobie. Po tym możemy po raz kolejny przyjrzeć się rzeczy lub mieć ją przed sobą i narysować lub opisać jeszcze raz.
Czy pojawiło się więcej szczegółów? O czym pamiętaliśmy a co umknęło uwadze za pierwszym razem? Co było w ćwiczeniu łatwe a co trudne?
Alicja Labrenc
psycholog
Wierszyki masażyki
Poniżej kilka przykładów, które można wykorzystywać zarówno pod koniec zabaw, na początku, jako przerywnik w trakcie wykonywania zadań domowych 😉 czy przed snem.
Opisy pochodzą ze strony:
http://zabawaprzedszkolaka.blogspot.com/2011/03/wierszyki-masazyki.html
Kilka przykładów wykonania masażyków:
https://www.youtube.com/watch?v=mf9j8MEdz3Q
https://www.youtube.com/watch?v=i_th-6dToTk
„Rzeczka”
Płynęła sobie rzeczka [palcem rysujemy na plecach krętą rzeczkę]
Świeciły dwa słoneczka [rysujemy dwa kółka]
Idą konie [palcami udajemy kroki konia]
Przeszły słonie [palcami udajemy ciężkie słoniowe kroki]
Spadł deszczyk [palcami naśladujemy spadające krople]
Przeszedł dreszczyk? [łaskoczemy dziecko w boczki JEŚLI DZIECKO LUBI ŁASKOTANIE]
Tu podkóweczka tu, tu, tu [rysujemy palcem na stopie dziecka kształt podkowy]
Tu gwoździczek tu, tu, tu [delikatnie kłujemy palcem dziecko w stopę]
I młoteczkiem: puk, puk, puk [delikatnie pukamy w stopę dziecka]
I pilniczkiem: pitu pitu, pitu [jeździmy dziecku po stopie palcem, udając, że szlifujemy pilnikiem gwoździe. Dziecko ten ruch łaskocze, więc się śmieje i zwykle wyciąga zaraz drugą nogę do podbicia podkóweczki]
„Słoneczko”
Słońce świeci [delikatne głaskanie po plecach]
Kroczą słonie [delikatne uderzanie otwartymi dłońmi]
Pędzą konie po betonie [uderzanie pięściami]
Płynie sobie kręta rzeczka [naśladowanie biegu rzeki]
Przeszły panie na szpileczkach [dotykanie czubkami palców]
Z gryzącymi pieseczkami [delikatne szczypanie]
Pada bardzo drobny deszczyk [dotykanie opuszkami palców]
Czy poczułeś dreszczyk ? [gwałtowne zsunięcie rąk po plecach w dół]
„Idzie pani, wietrzyk wieje”
Idzie pani: tup, tup, tup,
[Dziecko zwrócone do nas plecami. Na przemian z wyczuciem stukamy w jego plecy opuszkami palców wskazujących]
dziadek z laską: stuk, stuk, stuk,
[delikatnie stukamy zgiętym palcem]
skacze dziecko: hop, hop, hop,
[naśladujemy dłonią skoki, na przemian opierając ją na przegubie i na palcach]
żaba robi długi skok.
[z wyczuciem klepiemy dwie odległe części ciała dziecka np. stopy i głowę]
Wieje wietrzyk: fiu, fiu, fiu,
[dmuchamy w jedno i w drugie ucho dziecka]
kropi deszczyk: puk, puk, puk,
[delikatnie stukamy w jego plecy wszystkimi palcami]
deszcz ze śniegiem: chlup, chlup, chlup,
[Klepiemy dziecko po plecach dłońmi złożonymi w „miseczki”]
a grad w szyby łup, łup, łup.
[lekko stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści]
Świeci słonko, [gładzimy wewnętrzną stroną dłoni ruchem kolistym]
wieje wietrzyk, [Dmuchamy we włosy dziecka]
pada deszczyk. [z wyczuciem stukamy opuszkami palców w jego plecy]
Czujesz dreszczyk? [leciutko szczypiemy w kark]
„Rak”
[Dziecko zwrócone do nas twarzą]
Idzie, idzie rak [Spacerujemy palcami: kciukiem i wskazującym po ręce dziecka]
Czasem naprzód, czasem wspak [odpowiednio zmieniając kierunek ruchu]
Idzie rak nieborak [Spacerujemy jak na początku]
Jak uszczypnie będzie znak [delikatnie i z humorem naśladujemy szczypanie]
„Pizza” (zabawa włoska, oprac. M.Bogdanowicz)
[Dziecko leży na brzuchu]
Najpierw sypiemy mąkę [Przebieramy po jego plecach opuszkami palców obu dłoni]
zgarniamy ją [brzegami obu dłoni wykonujemy ruchy zagarniające]
lejemy oliwę [rysujemy palcem falistą linię, począwszy od karku aż do dolnej części pleców]
dodajemy szczyptę soli [lekko je szczypiemy]
no… może dwie, trzy.
Wyrabiamy ciasto [z wyczuciem ugniatamy boki dziecka]
wałkujemy [wodzimy dłońmi zwiniętymi w pięści po jego plecach w górę i w dół]
wygładzamy placek [gładzimy je]
i na wierzchu kładziemy:
pomidory, [delikatnie stukamy dłońmi zwiniętymi w miseczki]
krążki cebuli, [rysujemy koła]
oliwki, [naciskamy palcem w kilku miejscach]
… [dziecko samo wymyśla co dodajemy do pizzy]
posypujemy serem [szybko muskamy dziecko po plecach opuszkami palców obu dłoni]
(parmezanem, mozzarellą)
i… buch! do pieca. [Przykrywamy sobą dziecko i na chwilę pozostajemy w tej pozycji-dopóki dziecko ma na to ochotę]
Wyjmujemy i kroimy: [Kroimy plecy brzegiem dłoni]
dla mamusi, dla tatusia,
dla babci, dla brata
dla Matyldy… a teraz [dziecko wymyśla, dla kogo jeszcze będą kawałki pizzy]
polewamy keczupem, [kreślimy palcem na plecach linię z pętelkami]
i… zjadamy… mniam, mniam, mniam.
[Gdy rodzice bawią się z dzieckiem, w tym momencie następuje zwykle cała gama połączonych z całowaniem dziecka, delikatnym naśladowaniem gryzienia]
„Maszyna do pisania”
[Dziecko siedzi zwrócone do nas plecami]
Wkręcamy papier do maszyny [Ostrożnie „przekręcamy” uszka dziecka do przodu]
do pisania.
Wygładzamy kartkę papieru [Gładzimy jego plecy wewnętrzną stroną dłoni]
I piszemy:
„A…, B…, C…, kropka, przecinek” [piszemy palcem: A,B,C, stawiamy dużą kropkę i przecinek]
i… przesuwamy wałek [chwytamy dziecko za głowę, z wyczuciem, lecz stanowczo przechylamy je na bok, tak żeby-cały czas asekurowane przez nas-się przewróciło]
Siła współpracy
Filmik jest po angielsku, ale w razie potrzeby można włączyć napisy i tłumaczenie
https://www.youtube.com/watch?v=TZqFYtWCWXg
Pytania do obejrzanego filmiku i refleksji;
1. Czy Marii udałoby się zbudować tak wysoką wieżę samej?
2. Dzięki czemu udało się ją stworzyć?
3. Co każdy z nich dodał do budowania wieży?
4. Kiedy współpraca może pomóc?
5. Czy zawsze razem oznacza lepiej? A szybciej?
6. Co mogłoby się stać, gdyby bohaterowie kreskówki nie potrafili ze sobą współpracować?
7. Kiedy/w jakich sytuacjach np. w przedszkolu, w domu, na placu zabaw praca zespołowa jest szczególnie ważna?
8. Zgadasz się z tym, że co dwie głowy to nie jedna, czyli im więcej osób tym więcej pomysłów, różnic, które pomogą wykonać zadanie np. we wzroście, umiejętnościach itp.
9. Czy łatwo jest współpracować, co jest ważne, aby dała jak najlepsze efekty? (NP. trzeba uważnie słuchać innych, nieco się do nich dostosować czasami swój pomysł odłożyć na potem, odnosić się z szacunkiem, próbować wielu sposobów- każdy pomysł dobry, wszyscy są tak samo ważni)
10. Podsumowanie wszystkich zadań, ćwiczeń zabaw z tego tygodnia, które najbardziej się podobały, co było trudne a co łatwe. Czy można wykorzystać je w przyszłości podczas zabaw, zadań w przedszkolu?
Na podsumowanie przygody ze współpracą pozostawiam ten krótki cytat:
„Samemu może dojdziesz szybciej, ale razem dojdziecie dalej”
Alicja Labrenc
psycholog
Zróbmy to razem
Zadanie 1: Czy pamiętasz?
Pokazujemy przez np. 30 sekund obrazek z różnymi przedmiotami (obrazek 1 pod koniec tekstu). Zadaniem dziecka oraz dorosłego jest zapamiętanie jak najwięcej przedmiotów. Po upływie czasu zakrywamy obrazek i prosimy aby dziecko samo wymieniło jak najwięcej zapamiętanych przedmiotów, spisujemy je na kartce, nie podpowiadamy!
Następnie dorosły dodaje do tego spisu przedmioty, które jemu udało się zapamiętać, najlepiej zapisać je innym kolorem. Porównujemy ilość zapamiętanych rzeczy razem i osobno, sprawdzamy ich poprawność.
Zadanie ma na celu pokazanie, że w grupie można zdziałać więcej.
Później z innym obrazkiem (obrazek 2 pod koniec tekstu) można wypróbować strategie na zapamiętywanie, na początek pytamy dziecko jaki ma pomysł na to, aby razem jak najwięcej zapamiętać? Możemy podsunąć np. kto którą część obrazka zapamiętuje zamiast całości mamy mniej do pamiętania!
Wskazanie różnic między współpracą opartą na rozmowie, działaniu a ….
Zadanie 2: Wspólne układanie
Każdy dostaje określoną ilość elementów, najlepiej tyle samo, puzzli (można użyć swoich, najlepiej nieco trudniejszych i mniej znanych dziecku lub zamieszczonych pod linkiem). Próbujemy wspólnie ułożyć obrazek, nie możemy wymieniać się elementami, ale można sobie podpowiadać. Dodatkowo warto zmierzyć czas wykonania zadania, nie mówiąc o tym dzieciom. Następnie inne puzzle każdy układa osobno, również mierzymy czas.
W zależności od możliwości dziecka można najpierw pokazać każdemu np. przez 30s jak wygląda obrazek po czym go schować lub spróbować go ułożyć bez wzoru. Jeśli to konieczne można również układać mając wzór przed sobą, zachęcam jednak do spróbowania ułożenia go najpierw z pamięci
Kiedy udało się szybciej?
Co ułatwiało a co utrudniało zadanie robiąc je samemu lub razem?
Kiedy było łatwiej a kiedy przyjemniej?
Czy znając już zasady nawet osobno łatwiej ułożyć puzzle?
Puzzle można pobrać z:
Zadanie 3: Co je łączy?
Do obrazka 1 dołączone są również cienie, na końcu tekstu, dopasowujemy je do kolorowej wersji.
Następnie na tym samym obrazku 1 próbujemy znaleźć przedmioty, które coś ze sobą łączy np.
Poduszka-łóżko- szafa- wieszak-kurtka-szalik-czapka itd.
Można dodatkowo połączyć je w kategorie, tak aby każdy przedmiot należał do jednej lub spróbować stworzyć ciąg skojarzeń i od poduszki zaczynając skończyć na grzybach! Im dłuższy ciąg skojarzeń tym lepiej!
Po wykonaniu zadania prosimy, aby dziecko jeszcze raz, samo wymieniło jak najwięcej przedmiotów z obrazka.
Ta strategia zapamiętywania polega na znajdywaniu podobieństw, dzięki którym jeden z nich nasuwa na myśl kolejne nazwy elementów
Poniższe obrazki pochodzą z:
ODSZUKAJ I NAZWIJ – Zabawy utrwalające wymowę głosek szeregu ciszącego, syczącego i szumiącego
Zabawa na współpracę
Odwróć koc!
Rozkładamy na podłodze koc, na którym ustawiamy się z dzieckiem, jeśli jest możliwość udziału większej ilości osób, tym lepiej J Zadanie polega na odwróceniu koca na drugą stronę. Nie można jednak dotknąć podłogi! Cały czas każdy uczestnik zadania musi znajdować się na kocu. Dzięki tej zabawie nie tylko poćwiczymy umiejętność współpracy, ale także zaobserwujemy jak dzieci radzą sobie z „dogadywaniem się z innymi”.
Łączy nas (nie tylko) kartka
Uczestnicy zabawy stają w rzędzie, bardzo blisko siebie. Stykają się ramionami, między które wkładamy im kartki papieru. Zasada jest taka, że karta nie może zostać upuszczona! Teraz wymyślamy zadania, które grupa musi wykonać. Na samym początku nie będzie to zrobienie przysiadu. Kolejnym przejście 3 kroków. Jeśli grupie się to uda, można zwiększyć poziom trudności dodając np. podskakiwanie lub nawet obroty wokół własnej osi!
Powyższe pomysły pochodzą z:
https://livekid.com/pl/zabawy-budujace-umiejetnosc-wspolpracy/
Zabawa rozładowująca napięcie
Zabawy rozładowujące napięcia na co dzień
Proponowane aktywności stanowią część metody Ruchu Rozwijającego Sherborne. Warto wprowadzić je do codzienności, w formie zabaw i swobodnej aktywności w relacji rodzic – dziecko. Podążamy za dziećmi i sprawdzamy z nimi, jakie formy są dla nich bezpieczne i w których chcą uczestniczyć
Partner „aktywny” i partner „bierny”(relacja opiekuńcza)
„ spacer ”- chodzenie na stopach rodzica, dziecko staje swoimi stopami na stopach rodzica i tak spacerują. Można wprowadzić modyfikację, dziecko może nadawać kierunek, być nawigatorem itp. °
„naleśnik” – zawijamy dziecko w koc i robimy różne wariacje z naleśnikami, naleśniki można „sypać cukrem” (stukać palcami po pleckach udając sypanie), „smarować dżemem”, „kroić”, zjadać itd. ° „ s
spaghetti” – ciągniemy koc, a na końcu koca siedzi dziecko
„prowadzenie ślepca” – dziecko zawiązuje nam oczy i nas prowadzi, pomaga nam ominąć przeszkody, potem zamiana
„kołyska” – rodzic bierze dziecko na ręce/koc i kołysze jak na kołysce (do wersji z kocem potrzebna jest dwójka dorosłych)
pozycja stojąca (tyłem) – dziecko delikatnie kładzie się na plecach rodzica, a ten stara się częściowo przyjąć ten ciężar a później przyjąć go całkowicie, tak aby dziecko mogło oderwać nogi od podłoża.
Zabawy uświadamiają jak ważna jest relacja, bezpieczeństwo, możliwość bycia zaopiekowaniem J
Przykłady wykonywania ćwiczeń dostępne np. na poniższych filmikach
https://www.youtube.com/watch?v=scEAAU501lM
Perspektywa- co się dzieje między nami?
Poniżej znajduje się kilka rysunków przedstawiających różne sytuacje. Prosimy dzieci o przyjrzenie się na początek obrazkom zatytułowanym 1-4A, za każdym razem zachęcając do odpowiedzenia na poniższe pytania:
- Co i kogo widzisz, co dzieje się na obrazku?
- Co Twoim zdaniem przed chwilą mogło się stać?
- Czy ta osoba zachowała się poprawnie/miło?
- Czy zrobiła to specjalnie? Dlaczego tak myślisz?
- Czy to jest zabawa?
- Jak się czuły osoby na obrazku?
- Dlaczego? Po czym możesz to poznać?
- Co mogą sobie myśleć osoby na obrazku?
- Co twoim zdaniem stało się później….?
Sytuacja 1a:
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
Sytuacja 2a:
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
Sytuacja 3a:
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
Sytuacja 4a
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
A teraz prosimy o popatrzenie na obrazki poniżej (1-4B), które przedstawiają te same sytuacje z nieco innej „strony”. Można w każdej chwili porównać obrazki powyżej (A) i te poniżej (B), odpowiadamy teraz na następujące pytania:
- Czy inaczej oceniasz zachowanie osób na obrazku? Dlaczego?
- Czy ktoś zrobił coś specjalnie?
- Czy wszystkie osoby widzą tą sytuacje tak samo?
- Co czują osoby na obrazku, dlaczego się tak zachowują?
- Co mogą myśleć osoby na obrazku?
- Co twoim zdaniem stało się później….
Sytuacja 1b:
Sytuacja 2b:
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
Sytuacja 3b:
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
Sytuacja 4b:
Z: shutterstock.com/search/behaviour+kids
- Czy każdą sytuacje, każdy może widzieć, ocenić inaczej?
- Kiedy się tak dzieje/ Co o tym decyduje?
- Jakie mogą być skutki/konsekwencje? (kłótnie, pretensje, obrażanie się, agresja, smutek itp.)
- Co można zrobić, żeby wiedzieć/ zrozumieć co czuje druga osoba?
- Czy trudno jest przyjąć inny sposób w jaki ktoś coś widzi? (to tak zwana perspektywa)
- Czy była sytuacja, w której ktoś błędnie „odczytał” twoje zachowanie?
- Kiedy? Co się później stało? Jak się wtedy czułe/aś?
- Czy Ty kiedyś odczytałeś sytuacje inaczej niż druga osoba?
PODSUMOWANIE:
- Często jest tak, że za pierwszym razem sytuacja wygląda inaczej niż jest rzeczywiście, również osoby możemy błędnie ocenić na podstawie „pierwszego wrażenia”
- Warto pytać innych co się stało, czy coś wcześniej lub ktoś sprawił im np. przykrość, wiedzieć jak najwięcej o tym skąd ktoś pochodzi, w jakim języku mówi lub dlaczego np. potrzebuje dodatkowego wsparcia w codziennych czynnościach itp.
- Zanim coś/kogoś pochopnie ocenimy/ zrobimy, zatrzymajmy się i zastanówmy, co i dlaczego mogło się stać J
- Nie martw się! Każdy z nas popełnia błędy i zdarza się odczytać sytuacje inaczej lub błędnie kogoś ocenić. Możesz spytać Rodziców czy im też się to zdarza J Najważniejsze to umieć ten błąd naprawić
Alicja Labrenc
psycholog
(NIE)TOLERANCJA- INNY NIE ZNACZY GORSZY
Temat dotyczący tolerancji, jest bardzo ważny, ale niełatwy, dlatego przed poruszeniem go z dziećmi warto wcześniej przejrzeć zawarte tutaj treści oraz przygotować się na ewentualne dodatkowe pytania, jak również dopasować treści do swoich, dzieci J
Po obejrzeniu lub przeczytaniu bajki „Brzydkie kaczątko” zadajemy dzieciom poniższe pytania:
https://www.youtube.com/watch?v=AJ2p7X31xKU
1. Dlaczego kaczki nie chciały bawić się z „brzydkim kaczątkiem”?
2. Czym się różnił? Czy to oznacza, że był gorszy lub mniej przyjazny, mądry itp.?
3. Czy w takim razie wszyscy, którzy są do nas podobni (np. mają taki sam kolor włosów i oczu) są zawsze tak samo mili, „fajni”?
4. Jak zachowywali się wobec kaczątka inne zwierzęta:pies, kura?
5. Jak się czuło kaczątko? O czym marzyło?
6. Czy warto być takim samym jak inni? Dlaczego jest wtedy łatwiej czy inny znaczy gorszy czy wyjątkowy?
7. Do kogo było podobne kaczątko jak urosło i jak zmieniło się podejście innych do niego?
8. Co by się stało gdyby nikt ani mama ani starszy mężczyzna się nim nie zajęli/ nie wspierali?
9. Jak powinno się traktować osoby, które wyglądają inaczej np. przez chorobę, noszenie okularów, czy kolor skóry?
10. Czy mają wpływ na to, że wyglądają inaczej lub są chore?
11. Uważasz, że łatwo jest kogoś pochopnie (za łatwo/ na podstawie pierwszego wrażenia) błędnie ocenić? Czy w bajce była taka sytuacja? Co można stracić gdy kogoś tylko z powodu wyglądu odrzucimy (np. mądrego, godnego zaufania przyjaciela)?
12. Zapytaj rodziców co to jest tolerancja i dlaczego każdemu należy się szacunek (nie ważne jak wyglądamy, w co wierzymy, w jakim języku mówimy WSZYSCY jesteśmy równi, tak samo ważni, czujemy to samo i potrzebujemy tego samego- akceptacji, przyjaciół, miłości)
Polecana książka:
„Rasizm nietolerancja NIE” Florence Dutheil
Pozdrawiam
Alicja Labrenc
psycholog
Zabawa ruchowa - zółwie
W zabawie biorą udział co najmniej dwie osoby, wyznaczamy start oraz metę, możemy również zrobić tor przeszkód, ale meble w pokoju będą naturalnymi przeszkodami
Każdy z uczestników kładzie na plecy poduszkę (najlepiej podobne, tak aby jedna nie była „wypukła” a druga płaska i dzięki temu łatwiej układała się na plecach)
Zadanie polega na pokonaniu trasy bez zgubienia poduszki, jeśli ta spadnie zaczynamy od miejsca, w którym się to wydarzyło.
Możemy również zmieniać zabawę poprzez kładzenie poduszki na brzuchu, lub między nogami i skakanie z nią, położenie woreczka lub czegoś małego na głowie, możemy iść tyłem itp.
Zabawa może zarówno mieć formę wyścigu: kto pierwszy, zorganizowana na szybkość: każdy osobno startuje komu uda się najszybciej dojść do mety lub skupić się wyłącznie na dokładności wykonania zadania J
WARTO
Pod koniec zabawy jako jej podsumowanie a wstęp do kolejnych zadań związanych z tematyką tolerancji, zapytać dzieci:
1. Co było łatwe a co trudne? Co ci się podobało a co nie?
2. Czy chodzenie na co dzień np. z poduszką na plecach byłoby łatwe/miłe? Jak zareagowaliby inni? Jak ty być zareagował/a na kogoś wyglądającego i poruszającego się inaczej? Co byś pomyślał/a? Są wokół nas osoby mające trudności z poruszaniem się?
3. Uważasz, że są osoby, które z własnej woli chciałyby np. poruszać się tak wolno, z trudnością jak podczas tego zadania my? Czy one tak jak my po zakończeniu zabawy mogą „zdjąć poduszkę” i ułatwić sobie wykonywanie codziennych czynności?
Alicja Labrenc
psycholog
Powrót do przedszkola: na co zwrócić uwagę i jak przygotować dziecko?
Część dzieci wróci w okresie pandemii do przedszkola. Każdy powrót po długim pobycie w domu, nawet do ulubionego miejsca, u każdego, również dorosłego, może generować stres. Dodatkowo trzeba pamiętać, że aktualnie zmagamy się z niecodzienną sytuacją. Poczucie bezpieczeństwa dzieci tworzone jest poprzez przewidywalność i powtarzalność. Natomiast po powrocie do przedszkola spotkają z dużą ilością zmian, na które warto jest je przygotować.
Ważne jest poinformowanie ich jak dokładnie będzie wyglądać dzień w przedszkolu:
-jego zaprowadzanie (kto będzie go wprowadzał i pomagał mu się przebrać w szatni itp.) i odbieranie
-w jakiej będzie sali
– jak będzie sala wyglądać i dlaczego
– jak Panie będą ubrane (np. maseczki/ przyłbice/ rękawiczki) i dlaczego
– ile dzieci będzie w grupie, które z jego (jeśli wiemy lub możemy zapytać o to wychowawcę)
– jakie panie będą się nim opiekować
– jaki mniej więcej będzie rytm dnia (zarówno czas zorganizowany jak i swobodny)
– na co trzeba będzie zwrócić uwagę jeśli chodzi o kwestie np. higieniczne
Warto wcześniej o dokładnie informacje zapytać w przedszkolu, aby samemu lepiej przygotować się na powrót dziecka jak również obniżyć swój ewentualny stres (wyczuwany przez dzieci).
Pamiętajmy, aby dzieci nie okłamywać, nie umniejszać ani ich ani swoich obaw, niepewności, przedstawiajmy rzeczywistość taką jaka jest.
Oprócz przypomnienia informacji związanych z kwestiami higieniczno- sanitarnymi równie ważne jest zadbanie o emocje dzieci w tym okresie.
Nie oznacza to, że mamy dzieciom „wmawiać” że odczuwają np. strach ALE warto uważnie obserwować zachowanie dziecka, jego reakcje, w razie wątpliwości pytać czy coś je zastanawia o coś chciałoby przed powrotem dopytać.
Jeśli widzimy jakiekolwiek oznaki np. strachu lub niepewności, nazwać je, zaopiekować się nimi, np.
Widzę, że stresujesz się/ boisz ….
Dobrze jeśli uda nam się dokładnie określić czy jest to spowodowane powrotem do przedszkola po przerwie, czy niepewnością co do organizacji dnia lub obecnością wychowawcy lub kolegów itp.
To normalne (np. po takiej przerwie) ….
Wiele osób/ dzieci czuje teraz to samo…. Również ja (jeśli to prawda) …..
Możemy jednak sobie wspólnie z tym poradzić (konkretne przykłady)….
PAMIĘTAJMY, aby używać słów zrozumiałych dla dzieci, możemy używać określeń z ich świata np. ulubionej bajki itp.
Będziemy niczym Psi Patrol, który chce uratować nas przed stresującą sytuacją, ciekawe jaki oni mieliby sposób?
Powyższe komunikaty pozwalają dziecku „oswoić potwora” nazwać co czują, znormalizować (to normalne, nie ze mną coś się dzieje, inni też tak mają) to i dają sprawstwo (jest sposób)
Strachu nie pokonujemy (to tak naprawdę nasz sojusznik, który chce nas, czasami za bardzo, chronić) możemy go jednak oswoić J
Wypracujmy sobie strategie radzenie sobie z np. strachem poprzez:
– informowanie dlaczego się boimy, budowy mózgu:
W mózgu znajduje się mały migdałek (ciało migdałowate), które chce nas chronić, ale czasami aż za bardzo i psuje nam nieco zabawę, radość.
To jednak nasz bohater, niczym ….. któremu my również możemy pomóc i pokazać kiedy ma nas chronić (można posłużyć się ulubioną zabawką lub przykładem z bajki)
– konkretyzujemy– jak go widzą, możemy zachęcić do narysowania strachu, sami narysować swój, ale nie naciskami aby dziecko to również zrobiło, możemy go nazwać
– używamy bajek terapeutycznych np. Jak Gucio oswoił Strach
Dostosowując sytuacje do aktualnych obaw dziecka
– ustalamy z dzieckiem sygnał dla rodzica, można zaproponować również nauczycielowi, przy pomocy którego dziecko da znać, że np. się boi (dotknięcie w ramię itp.) zawsze reagujemy na ten sygnał!!!
– znajdujemy to co najbardziej uspokaja:
ruch (zawsze reguluje, np. spacer),
oddech (trening uważność, relaksacja),
język rodzicielskiej miłości i wsparcia (również przytulenie)
ulubione aktywności (rysunek, śpiew, taniec)
– dziecko może wybierać: czy pomogłoby ci np. spokojna muzyka, wspólna rozmowa/ gra a może….
NIE PODSYCAJMY LĘKU poprzez pytania: nie boisz się wrócić, jak to będzie?
ZAMIAST TEGO: jesteś ciekawy jak będzie wyglądać…../ mnie zawsze pomaga jak wiem jak będzie wyglądał mój dzień, dlatego dowiedziałam się w przedszkolu nt twojego, chcesz posłuchać?
JEŚLI DZIECKO PYTA nie unikamy tematu (to zwiększa lęk, że temat jest tak poważny, że nawet rodzic go unika)
Polecana literatura/ strony:
- Gucio się boi:
https://okiem–psychologa.blogspot.com/2020/04/bajkoterapia-strach.html
https://polki.pl/rodzina/dziecko,bajka-o-tym-jak-gucio-oswoil-strach,10380233,artykul.html
- Blog podwojniewyjatkowi.pl
- https://bajki-zasypianki.pl/bajki-pomagajki/
- Uważność i spokój żabki (Eline Snel)
- https://pl-pl.facebook.com/uwaznosc.i.spokoj.zabki/
- Self Reg opowiastki dla dzieci (Agnieszka Stążka- Gawrysiak)
- 10 Minut Uważności (Goldie Hawn)
- Uczuciometr inspektora Krokodyla (Susanna Isern, wyd. Dwukropek)
- Garść radości szczypta złości (Jovanka Tomaszewska , Wojciech Kołyszko, wyd. GWP)
- Nie bój się! Wielka księga strachu (Milada Rezková)
- Nie strach się bać, (Lawrence J. Cohen)
- Jak rozmawiać z dziećmi o strachu/lęku (po ang.) heysigmund.com
Jeśli nie poruszaliście Państwo jeszcze dokładnie tematu koronawirusa, a uważacie, że warto aby dziecko wiedziało czym jest, dlaczego trzeba być bardziej uważnym (bez straszenia ich obecną sytuacją) zachęcam do skorzystania, a wcześniej przejrzenia w celu dopasowania treści do swojego dziecka poniższych materiałów:
Bajki i książeczki:
660919d3-b85b-43c3-a3ad-3de6a9d37099.filesusr.com
Filmiki ukazujące i tłumaczące czym jest koronawirus, np.
- Koronawirus bajka dla dzieci Wierszyk animacja koronawirusie: https://www.youtube.com/watch?v=Grc0dN9q-Lg&vl=pl
- Bajka o wirusie: https://www.youtube.com/watch?v=vgOjaF_ZZgg
- Krótki film o koronawirusie dla dzieci: https://www.youtube.com/watch?v=H0mx90NbvuM
Podsumowując w skrócie najważniejsze informacje:
– rozmawiajmy o uczuciach, również swoich (zastanówmy się co czujemy i pomóżmy również sobie), nazywajmy, konkretyzujmy, normalizujmy i oswajajmy emocje J
– tłumaczmy dzieciom co się dzieje, ale nie straszmy ich (pomocne w tłumaczeniu obecnej sytuacji mogą okazać się książeczki filmiki
– dawajmy dużo wsparcia, nie mówmy, że nic się nie dzieje, akceptujmy wszystkie emocje bo wszystkie są potrzebne!
– nauczmy dzieci paru sposobów radzenia sobie z emocjami oraz metod relaksacji (okiem–psychologa.blogspot.com)
– przygotujmy je na zmiany z jakimi się spotkają, dzieci nadal potrzebują regularności i przewidywalności, najlepiej, aby każdy dzień był podobny, co zapewni pobyt w przedszkolu
– po powrocie z przedszkola skupiajmy się na pozytywach, pytajmy jak do tej pory: co robiły w przedszkolu, jak się im podobało, spędzajmy czas razem
Na blogu dla Rodziców znajdziecie Państwo dodatkowo przykłady metod relaksacyjnych, które można zastosować, sposobów mówienia o emocjach, jak również dlaczego dzieci doświadczają trudnych emocji w czasie epidemii
https://okiem–psychologa.blogspot.com/
Pozdrawiam serdecznie, w razie jakichkolwiek dodatkowych pytań zapraszam do kontaktu J
e-mail: alabrenc@gmail.com
Alicja Labrenc
psycholog
Drzewo samooceny
Bardzo ważne jest kształtowanie w dzieciach, stabilnej, pozytywnej i realnej samooceny. W wieku przedszkolnym u dzieci dominuje poczucie, że są niczym super bohaterzy, niezniszczalni, mogą wszystko, niczego się nie boją, szybko zapominają o ewentualnych porażkach.
Rodzice często stawiają przed dziećmi albo zbyt wysokie nierealne oczekiwania lub wręcz przeciwnie są wobec nich bezkrytyczni. Potrafią podziwiać dzieci za wszystko, a każde ich, nawet niepoprawne zachowanie tłumaczyć. Tym samym kształtują w dziecku nierealne przekonanie, że są idealne, nieomylne bez względu na to jak się np. zachowują wobec innych. Zdarza się, że dewaluują przez to inne osoby. Może to skutkować albo nadmierną pewnością siebie u dzieci i brakiem szacunku do innych jak również poczuciem przytłaczającej odpowiedzialności za bycie ciągle „naj”. Samoocena staje się uzależniona od sukcesów, dobrej oceny lub jest nierealna, nie zauważanie swoich błędów uniemożliwia samorozwój i doskonalenie umiejętności.
Kolejna kwestia to dwa skrajne postawy rodzicielskie, jeśli dziecko wyręczamy we wszystkim możemy doprowadzić do wyuczonej bezradności, a jeśli za dużo wymagamy, zrzucamy na dzieci obowiązki, wykształtować się może poczucie winy, nadmiernej odpowiedzialności za wszystko (nawet rzeczy, na które nie mamy wpływu). Natomiast niezauważanie sukcesów, starań, ciągła krytyka i zaniedbywanie dziecka prowadzi do zaniżonej samooceny, z czasem może doprowadzić do depresji lub buntu (przeciwko rodzicom).
Oczywiście potrzeba czasu, aby samoocena dziecka wykształtowała się w pełni, jednak to jak będziemy je postrzegać, udzielać informacji zwrotnych (nie oceniać!) ma znaczące znaczenie na przyszłość.
Jak możemy w łatwy sposób zarówno sprawdzić jak również wzmocnić sposób postrzegania siebie u dzieci? Raz, np. w tygodniu lub na dwa tygodnie, wypisać z dzieckiem jego zalety! Poprosić, żeby on/ona je wymienili (dostrzega i docenia siebie) jak również poprosić innych członków rodziny o wymienienie zalet (informacja dla dziecka jak widzą go inni).
Do tego celu można użyć np. gotowego drzewa „Kocham w sobie”, które pochodzi ze strony emocjedziecka.pl jak również stworzyć własny sposób na zobrazowanie zalet dziecka
Alicja Labrenc
psycholog
Emocje w muzyce
Poniżej przykłady ćwiczeń i przykładów muzyki ilustrującej różne emocje poprzez muzykę.
1. Narysuj i pokaż co słyszysz;
Ćwiczenie można potraktować zarówno jako wprowadzenie do rozmowy z dziećmi o emocjach (nt strachu, złości znajduje się osobny wpis na stronie z zabawami/ ćwiczeniami o emocjach) jak również być osobną aktywnością.
np.
ZŁOŚĆ WYRAŻONA MUZYKĄ I RUCHEM:
Prosimy, aby dziecko wysłuchało poniższego utworu i narysowało to co kojarzy im się z usłyszaną muzyką, najlepiej kilka razy odtworzyć utwór, zachęcić do rysowanie w rytmie muzyki, można wykonać kilka rysunków J
https://www.youtube.com/watch?v=bBsKplb2E6Q
Następnie pytamy dziecko co narysowało, czy muzyka podobała się czy nie, czy była szybka czy wolna, z jaką emocją się kojarzy (dobrze jeśli podana zostanie złość ale oczywiście skojarzenia mogą być przeróżne).
WSKAZÓWKI:
Warto, aby rodzic narysował również swój rysunek, dziecku jednak nie narzucamy tematyki, nie naprowadzamy.
Gdy już każdy powie z jaką emocją kojarzy im się utwór można posłuchać go jeszcze raz i tym razem wspólnie pokazać, poruszać się w takt muzyki wg wybranej emocji.
Czy kiedy czujemy np. złość słuchanie muzyki, poruszanie się, rysowanie w jej rytmie może nam pomóc?
Jak myślisz o jakiej emocji będziemy dzisiaj rozmawiać? J
Jeśli natomiast chcemy porozmawiać z dziećmi o innych emocjach poniżej przykład odpowiadającym im emocjom.
RADOŚĆ:
https://www.youtube.com/watch?v=gqg3l3r_DRI
SMUTEK:
https://www.youtube.com/watch?v=4Tr0otuiQuU
STRACH:
https://www.youtube.com/watch?v=hd0nlb8kstw
Jest również ciekawy zbiór różnych utworów, który można wykorzystać do pokazywanie poprzez rysunek, jak również ruch poszczególnych emocji. Może być to np. wersja muzyczna kalamburów:
http://scholaris.pl/zasob/109731
2. Piosenki o emocjach
Piosenki, które ułatwiają rozpoznanie i uświadomienie sobie przeżywanych emocji, poprzez wysłuchanie a następnie nauczenie się i śpiewanie ich. Pod tym linkiem znajdą Państwo piosenki nt: radości, miłości, smutku i wstrętu, autorstwa Agaty Świętoń:
https://www.youtube.com/channel/UCxWsX9LhWEgkZc8QHDykJgg
Alicja Labrenc
psycholog
Łowienie rybek
Łowienie makaronowych „rybek”
Do zabawy potrzebujemy: makaron (rurki, najlepiej różne wielkości), słomki, kawałka papieru oraz pojemniczka/ miseczki/talerzyka.
Na kartce, najlepiej niebieskiej, można z dzieckiem wyciąć kształt wody, rozsypujemy makaron. Zadaniem dziecka jest za pomocą słomki „nabierać go” i wkładać złapany makaron do pojemniczka.
MODYFIKACJE:
Warto zmieniać rękę, np. raz prawą raz lewą, można użyć kolorowego makaronu i poprosić o przełożenie w danym momencie np. tylko czerwonego, przenosić go nie do pojemniczka a raz na prawą stronę kartki raz na lewą.
Można również zrobić mini zawody kto więcej makaronu złapie J jednak na początek zachęcam do powyższego ćwiczenia w formie rozgrzewki.
WAŻNE jest, aby dziecko nie przytrzymywało makaronu, używało jednej do nabierania i przenoszenia makaroniku, znaczy rybki 😉
https://www.instagram.com/p/B_r4ymalq01/
Alicja Labrenc
psycholog
Gra- uważność żabki
Blog dla rodziców
Drodzy Rodzice,
z myślą o Was i Waszych dzieciach stworzyłam stronę z materiałami, propozycjami zabaw, ćwiczeń rozwijających różne sfery rozwoju oraz wskazówkami i polecanymi książkami, pomocami, stronami:
https://okiem–psychologa.blogspot.com/
Mam nadzieję, że każdy znajdzie tutaj coś dla siebie 🙂
Zmagamy się z niecodzienną sytuacją, więc uważam, że każda forma pomocy, w tym dostęp do wskazówek, materiałów, pomysłów na zabawy, może być cenna.
Zbiór materiałów jest systematycznie powiększany i podzielony został na kilka kategorii:
Dla Rodziców – wskazówki jak zorganizować, rozplanować dzień łącząc pracę zdalną z nauką dzieci w domu, jak zadbać o siebie, co powinniśmy wiedzieć o emocjach dzieci, kilka polecanych stron, webinarów. Ponadto kilka wskazówek na temat czasu ekranowego, trudnych zachowań dzieci.
Emocje – materiały, krótkie artykuły, wskazówki jak rozmawiać z dziećmi o emocjach, jak wykorzystywać gry, zabawy do rozwijania umiejętności emocjonalnych i społecznych, polecana literatura, strony
Koncentracja, pamięć…. – materiały, zadania rozwijające umiejętności z zakresu pamięci, koncentracji uwagi, spostrzegawczości, ale również analizy i syntezy, logicznego myślenia
Koronawirus – polecane filmiki, książeczki, strony ułatwiające rozmawianie z dziećmi o wirusie oraz kilka wskazówek na co w tym czasie szczególnie zwrócić uwagę.
Grafomotoryka– zadania ćwiczenie rozwijające motorykę małą, zarówno poprzez rysowanie, kolorowanie, wycinanie, ale również inne zabawy 🙂
Sensoryczne– propozycje zabaw wykorzystujące zmysły, zarówno dotyk, jak również smak, zapach, słuch
Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego
Alicja Labrenc
psycholog
Cyberświat - blaski i cienie
„Czas ekranowy”
dr Ewa Sokołowska
WHO zaleca, by dzieci poniżej 5. roku życia nie patrzyły w ekran dłużej niż godzinę dziennie.
Z roku na rok obniża się wiek, w którym dzieci po raz pierwszy samodzielnie korzystają z internetu.
Obecni uczniowie podstawówek i gimnazjów mieli wtedy średnio 6 lat i 10 miesięcy.
Uczniowie szkół ponadgimnazjalnych – ok. 8 lat.
W poprzedniej edycji badań, przeprowadzonej w 2016 r., średnia wieku, wynosiła ok. 9 lat i 5 miesięcy.
Nieumiejętne korzystanie z komputera;
Negatywne konsekwencje na wszystkie sfery rozwoju
• rozwój fizyczny
• rozwój psychiczny
• rozwój społeczny
• rozwój intelektualny
Skutki psychiczne, intelektualne i społeczne
• zaburzenia snu,
• deficyty uwagi,
• nadaktywność psychoruchowa,
• agresja,
• słabsze umiejętności społeczne,
• depresja
• niższe osiągnięcia szkolne (u młodszych dzieci problemy z nauką czytania, wyraźnego pisania i mówienia)
Skutki neurologiczne
Neurolog Susan Greenfield
„Mózg wpatrzony w ekran jest jak w letargu, nie uczy się logicznego myślenia. Dlatego nie oczekujmy, że dając dziecku tablet uczymy go zdolności koncentracji”.
Amerykańska Akademia Pediatrii
ścieżki neuronowe kontrolujące reakcje społeczne i wyobraźnię rozwijają się we wczesnym dzieciństwie. Jeśli wtedy „potraktujemy” je zbyt dużą dawką ekranów nasze dziecko może dorosnąć bez wykształcenia zdolności do kreatywnej i samodzielnej zabawy oraz nawiązywania trwałych relacji w świecie rzeczywistym. Wszystko przez to, że struktury mózgu przeorganizują się na odbieranie i przetwarzanie informacji obrazowych, a nie językowych.
Dlaczego tak ważna równowaga?
• zabawa w „realu” jest niezbędna dla prawidłowego rozwoju dziecka, tak jak sen i dobra dieta
• dzięki niej dziecko uczy się rozwiązywać problemy, staje się zaradne, wytrwałe w dążeniu do celu i odporne emocjonalnie
• zabawa w grupie rówieśniczej to nauka nawiązywania zdrowych relacji, czyli lekcja empatii i komunikacji
• aktywność w realnym świecie napędza naturalną u dzieci chęć poznawania świata, a to z kolei filar do zdobywania wiedzy w późniejszym życiu
EWOLUCJA:
Modelowanie
• zaciekawmy dzieci otaczającym światem,
aby przekazać wartości, pokazać jak można wykorzystać wolny czas bez urządzeń elektronicznych
• nie nadużywajmy urządzeń mobilnych w towarzystwie dzieci
ma to wpływ na pogorszenie jakości kontaktów z dzieckiem ponadto dzieci nas obserwują i naśladują
• korzystajmy z książek i gier planszowych
urozmaicona forma interakcji z małym dzieckiem stanowią dobrą alternatywę dla urządzeń elektronicznych
Niebezpieczne zachowania rodziców
• troll parenting
zjawisko polegające na podawaniu informacji intymnych, nieraz wyśmiewaniu dziecka w sieci, poprzez podawanie upokarzających faktów z życia, publikowanie zdjęć, filmików, w internecie
Z Facebooka korzystają już dzieci w wieku 7 lat
więc jeżeli zamieszczamy zdjęcie dziecka 4- czy 5-letniego, to za 3 lata ktoś np. jego rówieśnik może już takie zdjęcie odnaleźć i wykorzystać przeciwko niemu
Pamiętaj o ustawieniach prywatności
na zagrożenia zwraca też uwagę policja ostrzega przed czyhającymi przestępcami i apeluje do rozsądku rodziców, gdy publikujemy zdjęcie w sieci, nigdy nie wiemy, kto je ogląda i w jakim cel
SPOŁECZNE UCZENIE SIĘ
Eksperyment (Bandura)
dzieci oglądają filmik, na którym osoba dorosła zadaje ciosy nadmuchanej lalce „Bobo” ponadto lży słownie na nią
po jego obejrzeniu dzieci wchodzą do pomieszczenia, gdzie znajduje się lalka „Bobo”
CO SIĘ DZIEJE?
dzieci nie tylko kopiują zachowania osoby dorosłej z filmiku, ale realizuje nowe agresywne zachowania!
DLACZEGO TO TAKIE WAŻNE?
społeczne uczenie się występuje głównie w środkach masowego przekazu, w tym w TV
Badania pokazują, że w:
58% wszystkich programów telewizyjnych pokazuje przemoc
78% tych programów przemoc nie pociąga za sobą wyrzutów sumienia, krytyki, kary
40% aktów przemocy inicjowanych jest przez bohaterów atrakcyjnych dla dziecka
dzieci z reguły są bardziej wrażliwe niż dorośli, to co zobaczą np. w telewizji ma większy wpływ na ich postawy i zachowanie
wykazano, że oglądanie programów pełnych agresji powoduje, iż w wieku adolescencji są one bardziej agresywne niż rówieśnicy
Jaki ma to wpływ na postawy i zachowania dzieci?
„Jeśli oni mogą to robić, to i ja mogę”
„Ach, więc tak to się robi”
„Myślę, że to co czuję musi być związane z uczuciami agresywnymi”
„Hm, kolejna brutalna bijatyk, ciekawe co jest na innym kanale” ZNIECZULICA
Niebezpieczeństwa w sieci
Z najnowszych badań przeprowadzonych w Polce wynika, że
• 79% uczniów miało negatywne doświadczenia w wirtualnym świecie , w tym 52 % doświadczyło zastraszania lub innego cyberprzestępstwa
• 49 % spotkało się w Internecie z filmami lub grami przedstawiającymi przemoc
• 40 % uczniów przerywa to, co ogląda w Internecie, gdy w pokoju pojawiają rodzice
• 18 % dzieci uważa, że ich rodzice nie mają pojęcia, jak oni spędzają swój czas w sieci
• 4 % rodziców przyznaje, że nie wie, co ich dziecko robi w Internecie
Jak chronić dzieci?
Od najmłodszych lat uczenie dzieci podstawowych reguł:
• nierozmawianie z nieznajomymi,
• niepodawanie prywatnych danych, np. wysokości zarobków rodziców czy miejsca zamieszkania,
• zachowywanie kultury w internecie i szybkie reagowanie na niekomfortowe sytuacje
• konsultowanie z rodzicami treści i materiałów, które publikuje w sieci, uświadamiając im, że raz opublikowana rzecz już w internecie zostaje
Kultura w internecie
• przypominanie dzieciom o zasadach dobrego wychowania również w sieci
• w każdej dziedzinie naszego życia , podobnie w Internecie obowiązują reguły min. używania odpowiedniego słownictwa, bycia miłym
Wspólne odkrywanie internetu
• bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z internetem
• odkrywajcie wspólnie jego zasoby
• spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych stron
• jeśli wasze dziecko sprawniej porusza się w sieci-nie zrażajcie się- poproście, by było waszym przewodnikiem po wirtualnym świecie
• ustalcie podstawowe zasady
• bądź pierwszą osobą, która zapozna dziecko z internetem
• odkrywajcie wspólnie jego zasoby
• spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych stron
• jeśli wasze dziecko sprawniej porusza się w sieci-nie zrażajcie się- poproście, by było waszym przewodnikiem po wirtualnym świecie
• ustalcie jakie konsekwencje czekają dziecko za nieprzestrzeganie zasad korzystania z sieci
• zachowanie zdrowej równowagi między grami w internecie a ciekawymi/ edukacyjnymi stronami
Mądre wspieranie
• często zdarza się, że dzieci przypadkowo znajdą się na stronach adresowanych do dorosłych
• bywa, że w obawie przed karą, boją się do tego przyznać
• ważnym jest, by dziecko ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze może się do ciebie zwrócić
• rodzic a nie internet od rozwiązywania problemów dziecka
Zgłaszanie nielegalnych i niewłaściwych treści
• wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za niewłaściwe czy nielegalne treści w internecie
• pomoże to likwidować szkodliwe zjawiska szerzące się przy użyciu stron internetowych
• nielegalne treści można zgłaszać na policję lub do współpracującego z nią punktu kontaktowego ds. zwalczania nielegalnych treści w internecie
dyzurnet.pl
Programy filtrujące
• Cenzor
• X-Guard
• Motyl
• Beniamin
• Opiekun dziecka w Internecie
• Nadzorca
• Opiekun ucznia w Internecie
Przed udostępnieniem dziecku urządzenia z dostępem do internetu
• odpowiednio skonfiguruj ich system operacyjny w przypadku tabletów i smartfonów z systemem android warto odpowiednio skonfigurować Google Play, przeglądarkę oraz aplikację serwisu YouTube
• w nowszych wersjach systemu istnieje także możliwość stworzenia profilu ograniczonego, który będzie stanowił bezpieczną przestrzeń dla dziecka
• jeżeli dziecko korzysta z internetu na komputerze wyposażonym w system Windows, możemy aktywować moduł ochrony rodzicielskiej, który umożliwia kontrolowanie czasu korzystania z komputera oraz ograniczenie dostępu do wskazanych gier i aplikacji.
Strony dla rodziców i dzieci
Bezpłatny kurs internetowy dla rodziców
fundacja.orange.pl/kurs
rodzice.fdds.pl
Strona o bezpieczeństwie w sieci dla dzieci
sieciaki.pl
Przed zakupem gry:
• zapoznać się z informacjami od dystrybutorów oraz opiniami innych internautów
• obejrzeć na YouTube, filmików prezentujących ich działanie aplikacji lub przebieg gry
• system klasyfikacji gier PEGI: na pudełkach gier zamieszczane są etykiety wskazujące na minimalny dopuszczalny wiek, po osiągnięciu którego można korzystać z gry, jak również ostrzegające przed pojawiającymi się w niej niebezpiecznymi treściami. Informacje o ocenie danej gry w systemie PEGI znaleźć można również w Internecie na stronie
pegi.info
Niewłaściwe bajki/ filmy
• większość bajek dostępnych na popularnych kanałach dla dzieci nie przekazuje żadnych treści edukacyjnych, jest pełna agresji
• zawsze obejrzyjmy bajkę/ odcinek przed zaprezentowaniem go dziecku
• uważajmy na to co sami oglądamy, dziecko widzi więcej niż nam się wydaje
Dziecko to NIE mały dorosły
• Dziecko oglądające horrory, kryminały już w wieku 6/8 lat!
Skutek: strach/ zaburzenia snu/ niepewność
• Oglądanie bajek, w których często dzieci się biją, krzyczą na dorosłych
Skutek: brak autorytetu/ zachowania trudne
• Długie granie w gry pełne efektów specjalnych
Skutek: problemy z koncentracją, zapotrzebowanie na wysoką stymulacje, szukanie wrażeń a nawet próba naśladowania bohaterów
Elektronika NIE jako nagroda!!!
• dziecko nawet starsze dalej powinno używać komputera pod kontrolą rodzica, nie codziennie i nie jako nagroda czy motywacja!
• korzystanie z urządzeń mobilnych jako nagroda, a zakaz ich używania jako kara podnosi w oczach dzieci atrakcyjność tych urządzeń i wzmacnia przywiązanie do nich
Cyberświat to również pozytywne strony, takie jak:
• zdobywanie i poszerzanie wiedzy
• rozwijanie zainteresowań
• dzielenie się swoimi zainteresowaniami
• łatwy dostęp do informacji
• prezentacja swojej twórczości
• komunikacja ze znajomymi na całym świecie
• nawiązywanie wartościowych kontaktów
• źródło rozrywki
Polecane strony
• grydladzieci.edu.pl
• squla.pl
• zyraffa.pl
• pisupisu.pl
Pomysły na zabawy z dziećmi:
• marsjanki.pl
• Printoteka.pl
Alicja Labrenc
psycholog
Domowe zasady ekranowe
Infografika
Zabawa ruchowa ścieżka
Ścieżka śladów
MODYFIKACJA:
Można również stworzyć własnego Twistera, zamiast śladów na kartkach zaznaczyć kolory, można też narysować kolorowe ślady J dodatkowo zrobić małą tarczę do losowania lub samemu podawać dzieciom instrukcje gdzie mają położyć prawą, lewą, dłoń, stopę J
MIŁEJ ZABAWY!
Poniżej zestaw potrzebnych do zabawy śladów
Alicja Labrenc
psycholog
Kolorowe kwadraty
Kolorowe kwadraty można zarówno użyć do ćwiczenia koordynacji wzrokowo- ruchowej i koncentracji jak również do kodowania.
Kolorowe kwadraty- odtwarzanie wzoru
Na narysowanej lub wydrukowanej planszy 4×4 lub 5×5 kwadraty (gotowe do wydrukowania poniżej) kolorujemy wybranymi kolorami tworząc plansze wzór.
Na drugiej pustej planszy układamy kwadraty o tych samych kolorach co we wzorze lub kolorujemy lub wykorzystujemy np. kolorowe klocki
Lego.
Kwadraty mogą również służyć do ćwiczenia kodowania, opis poniżej:
Kolorowe kwadraty- kodowanie
Najpierw kolorujemy wybranymi kolorami narysowane lub wydrukowane (poniżej do pobrania pusta plansza) kwadraty i koła, które są „instrukcją” oraz plansze z kwadratami 4×4 lub 5×5.
Następnie dajemy dziecku pustą planszę z kwadratami, w której ma narysować koła o odpowiednim (zakodowanym) kolorze. W przykładzie poniżej na polu, które jest czerwone ma znaleźć się nie czerwone koło, a zielone koło (według instrukcji powyżej)
Wypełniony wzór z instrukcją oraz zakodowanymi polami:
Rozwiązanie kodowania wg wzoru:
Alicja Labrenc
psycholog
Moja złość -jak wygląda, jak sobie z nią radzić
Pytania dla dzieci:
1. Jak wygląda człowiek, który się złości?
2. Co dzieje się z naszym ciałem gdy się złościmy? (można do tego pytania zastosować poniższe rysunki: ludzika oraz osoby z zaznaczonymi sygnałami złości)
3. Gdzie najczęściej u ciebie mieszka złość? (w nogach, rękach, na twarzy itp.)
4. Co robisz gdy się złościsz?
5. Czy jest to miłe uczucie?
6. Jakie masz sposoby na to, aby się wyciszyć/ co ci najbardziej pomaga?
W tym miejscu możemy podać nasze sposoby na radzenie sobie ze złością, stworzyć np. koło wyboru (inspirowane Pozytywną Dyscypliną) na którym wypiszemy i narysujemy (dla dzieci młodszych, które jeszcze nie czytają) nasze pomysły, np.
– powiedzieć komuś co nas denerwuje
– zrobić wściekły rysunek
– jeśli to możliwe wybiegać, „wyskakać” złość
– pójść do strefy relaksu (można stworzyć ją w domu, położyć tam poduszkę, coś do relaksu ale również przedmioty zmniejszające napięcie np. gniotki, gazety/ papier do rwania lub ściskania, mate do tupania itp.)
-policzyć do 10 lub pomyśleć o czymś miłym
-przede wszystkim odejść od miejsca/sytuacji/ osoba która powoduje złość
– zastosować metodę/ zabawę relaksacyjną
7. Jak myślisz do kogo można porównać osobę, która się złości (np. do lwa lub smoka ziejącego ognie,)?
Do pytania jak reaguje nasze ciało/ wygląda osoba, która się złości:
Na początek zachęcam do tego, aby dać dzieciom schematyczny rysunek postaci i poprosić o zaznaczenie, narysowanie, jak dana część ciała wygląda jak jesteśmy źli:
Następnie można pokazać jeden z poniższych rysunków, z opisami lub bez i omówić je po kolei, porównać nasze i dziecka odczucia fizyczne:
Na koniec można poprosić dzieci o narysowanie swojej złości, z użyciem kolorów, które najbardziej z tą emocją nam się kojarzą 🙂
Alicja Labrenc
psycholog
Jak radzić sobie z dziecięcą złością
Główna zasada odnosząca się do wszystkich emocji to ich akceptacja! Akceptacja przeżywanych trudności, związanych z tym uczuć ALE nie wszystkich zachowań. Musimy bowiem dbać o swoje, dziecka i innych bezpieczeństwo.
Jak ”powstaje” emocja?
Na co mamy wpływ?
To co widzimy (zachowanie)
Dziecko zaczyna krzyczeć, biegać, mówić, że nienawidzi tego miejsca, rzucać rzeczami
To co dziecko próbuje nieświadomie przekazać (interpretacja)
„Pomóż mi, nie radzę sobie z tą sytuacją, z emocjami. To jest dla mnie za trudne. Nie umiem sobie sam poradzić z tym, co teraz czuję”
Na co nie mamy wpływu, ale jest ważne
Sytuacja
Zawsze próbujmy dowiedzieć co się stało, czy ktoś jeszcze brał udział w sytuacji lub może nam opowiedzieć o tym co się wydarzyło. Pamiętajmy, że ważna jest perspektywa, to co dla nas jest błahe dla dziecka może wydawać się końcem świata
Reakcje ciała
Obserwujmy pierwsze oznaki i już wtedy reagujmy, dostrzegajmy je i informujmy o nich dzieci, pomagajmy na wpływanie na niektóre z nich
Małe dziecko, które się złości i nie wie co z tą złością zrobić może próbować ją powstrzymać – stłumić lub zignorować.
Wówczas może powrócić ze zdwojoną siłą i wtedy będzie jeszcze trudniej.
Złość pochłania dziecko, a rodzic obserwuje i odczuwa skutki tego poprzez zachowania demonstrowane przez dziecko – co dziecko mówi, robi…
Co konkretnie powinniśmy zrobić?:
1. CEL: SAMOOREGULACJA
1.Zauważyć trudność dziecka- nawiązać z nim kontakt, zastanowić się dlaczego dana emocja się pojawiła, co dziecku potrzeba/próbuje przekazać
TAK: powiedzieć, że w każdej chwili się pomoże, że widzimy iż coś je męczy, spokojnie wysłuchać, poczekać na odpowiedni moment, zrozumieć, odzwierciedlić, AKCEPTACJA
NIE: duża ilość pytań, nacisk, pośpiech, ocenianie, ignorowanie, bagatelizowanie, krytyka, BRAK WSPARCIA
Obserwujemy, jeśli dziecko chce rozmawiać wysłuchujemy
Akceptujemy emocje wszystkie bez wyjątku!
Nazwijmy to co widzimy
Nazwijmy te emocje
Dajmy czas dziecku na uspokojenie się (sobie również) na to, żeby samo się do nas zwróciło o pomoc
Jednak to MY bądźmy tymi, którzy zaczną relacje, rozmowę!!!
NIE: jak będzie chciał/a gdyby chciał/a to by powiedział/a
2. Psychowzroczność– nauczyć dziecko myśleć o tym jak czuje się druga osoba, jak mogła to odebrać, branie odpowiedzialności za własne działania. Stawiamy granice zachowaniom, reakcją nieakceptowanym.
3.Wspólne szukanie rozwiązań– co można zrobić inaczej, jak naprawić daną sytuację, czego unikać
Najpierw dziecko samodzielnie, potem wspólnie z nim naprowadzać go, podawać własne przykłady, wybrać te najbardziej prawdopodobne i nam pasujące
4. Gdy emocje już opadną (nigdy nie rozmawiamy o nich gdy my lub dzieci jesteśmy w silnych emocjach)
np.
0. wygląda na to, że coś Cię zezłościło
chcę ci pomóc, pamiętaj zawsze możesz ze mną porozmawiać
Po dłuższej chwili, gdy dziecko ochłonęło:
Widziałam, że zezłościłaś się i trzasnęłaś drzwiami. Rozumiem, że musiało się wydarzyć/ było to coś nieprzyjemnego.
Nie zgadzam się na trzaskanie drzwiami.
Gdy czujesz silną złość możesz mi opowiedzieć co się stało lub swoją złość narysować, możesz też posłuchać relaksującej muzyki lub potupać nogami.
Jeśli nie jesteśmy w danym momencie w stanie zareagować spokojnie to:
„Kochanie teraz jestem zła! Widzę, że to co przeżywasz jest dla ciebie trudne. Teraz potrzebuję chwili dla siebie. Jak tylko się uspokoję wrócę do Ciebie i porozmawiamy o tym, co ty teraz przeżywasz”.
Pamiętajmy o tym, aby nie obwiniać dziecka, raczej powiedzieć, że jest nam przykro gdy widzimy jak jedno dziecko bije drugie itp. ZACHOWAJMY SPOKÓJ!
cel: obserwowanie swojego ciała:
Bardzo ważne jest nauczyć dziecko obserwować to co się z nim dzieje gdy przeżywa daną emocje
}np. zaciśnięte pięści, przyśpieszony oddech, uczucie gorąca
ZŁOŚĆ
KONFLIKTY MIĘDZY DZIEĆMI JAK INTERWENIOWAĆ:
Warto, jeśli konflikt dotyczy dwójki dzieci, najpierw zasygnalizować, że widzimy zachowanie, które nam się nie podoba i pytamy:
Czy to co robicie jest jeszcze zabawą czy krzywdą?
Jaki jest cel tego co robicie?
Nie stajemy jednak po żadnej ze stron! Pytamy jednak:
Potraficie sami znaleźć rozwiązanie tego konfliktu czy mam w tym pomóc? Którą jego część możecie sami między sobą wytłumaczyć?
Jeśli dzieci proszą o pomoc (a na początku tak będzie bo nie mają jeszcze wypracowanych metod rozwiązywania konfliktów) DAJEMY OGRANICZONY WYBÓR
JEŚLI ISTNIEJE NIEBEZPIECZEŃSTWO FIZYCZNE, REAGUJEMY OD RAZU:
Rozdzielamy dzieci, informujemy, że musimy je teraz przytrzymać,
WAŻNE!
Trzymamy dziecko pewnie, ale nie ma to być nieprzyjemny czy pełny np. złości uścisk. Nie mówimy do niego wtedy nic, nie nawiązujemy kontaktu wzrokowego. Jeśli trwa to dłużej możemy przypomnieć, że czekamy aż się uspokoi.
Na koniec podsumowujmy to co się wydarzyło (gdy już emocje nasze i dziecka opadną!) Mówimy o tym co zobaczyliśmy, jak się czuliśmy, co mogło to spowodować, jak na przyszłość poradzić sobie ze złością, jaki ma pomysł na to, aby teraz naprawić szkodę np. jeśli coś zniszczyło lub złagodzić konflikt jeśli zrobiło komuś krzywdę/ przykrość
Podpowiadamy sposoby, nigdy nie zmuszamy do przepraszania, dajemy wybór w postaci, jeśli czujesz się gotowy można kogoś przeprosić, co jeszcze/innego możesz zrobić dla tej osoby (pomóc jej w czymś, powiedzieć/zrobić dla niej coś miłego itp.)
JEŚLI ZACHOWANIA SĄ BARDZO NASILOBNE, NIEBEZPIECZNE, POWTARZAJĄCE SIĘ
Tego typu metody powinno się stosować w sytuacjach naprawdę zagrażających bezpieczeństwu innych i samego dziecka. Trzeba również mieć w pełni przekonanie do podejmowanych działań, gdyż wymagają, aby reagować ZAWSZE TAK SAMO.
Można wówczas zastosować time- out wcześniej (nie gdy zachowanie już występuje) jednak uprzedzamy, tłumaczymy dziecku, że od teraz będziemy stosować tą metodę, dlaczego i na czym ona polega:
*Oznacza odesłanie, stosuje się najczęściej gdy chcemy przerwać zachowanie, główne zasady:
*krótkie poinformowanie o tym, że ma udać się na time-out (nie dyskutować)
*dziecko jest przez ten czas samo w pokoju
*miejsce musi być jak najbardziej neutralne/ nudne, nie pokój dziecka, nie obrotowe krzesełko itp.
*na koniec rozmowa z dzieckiem zapytanie czy wie dlaczego poniosło konsekwencje jeśli nie wytłumaczenie mu
*konsekwentne stosowanie metody nie straszenie nią
*krótki czas = tyle minut ile ma dziecko
PRZECHODZIMY PRZEZ WSZYSTKIE ETAPY, ZAWSZE W TEN SAM SPOSÓB REAGUJEMY:
1. Informujemy dziecko, że jeśli nie przerwie niepożądanego zachowania zostanie odesłane w nudne miejsce
2. Jeśli 1 ostrzeżenie nie skutkuje dziecko jest wysyłane w nudne miejsce, na tyle minut ile ma lat (przerywamy odmierzanie czasu gdy odchodzi z wyznaczonego miejsca, do skutku sadzamy je z powrotem)
miejsce musi być bezpieczne, najlepiej bez żadnych ciekawych przedmiotów dookoła
3. Po upływie ustalonego czasu omówienie z dzieckiem sytuacji (samo odesłanie nie spowoduje zmiany, nie skłoni dziecka do refleksji)
Jeśli dziecko jest w silnych emocjach A musimy zareagować bo np. może zrobić sobie krzywdę
Reagujemy tak jak przy okazji konfliktu z rodzeństwem, gdy musimy od razu interweniować:
uprzedzamy je: muszę cię teraz przytrzymać, żebyś nie zrobił sobie krzywdy.
Trzymamy dziecko pewnie, ale nie ma to być nieprzyjemny czy pełny np. złości uścisk. Nie mówimy do niego wtedy nic, nie nawiązujemy kontaktu wzrokowego. Jeśli trwa to dłużej możemy przypomnieć, że czekamy aż się uspokoi.
Gdy już emocje opadną czekamy chwilę i pytamy czy jest gotowe z nami o tym porozmawiać, podsumowujemy co się stało, jak my się czuliśmy. Pytamy czy dziecko widzi rozwiązanie tej sytuacji. Dajemy ograniczony wybór, jeśli na początku nie ma pomysłów. Rozmawiamy również o metodach radzenia sobie w przyszłości z silnymi emocjami np.:
-powiedzieć komuś co nas denerwuje
– zrobić wściekły rysunek
– jeśli to możliwe wybiegać, „wyskakać” złość
– pójść do strefy relaksu (można stworzyć ją w domu, położyć tam poduszkę, coś do relaksu ale również przedmioty zmniejszające napięcie np. gniotki, gazety/ papier do rwania lub ściskania, mate do tupania itp.)
-policzyć do 10 lub pomyśleć o czymś miłym
-przede wszystkim odejść od miejsca/sytuacji/ osoba która powoduje złość
Polecana literatura:
Sposób na trudne dziecko” A. Pisula, A. Kołakowski
„Jak mówić żeby maluchy nas słuchały” J.Faber, J.King
Alicja Labrenc
psycholog
Zabawa relaksacyjno -ruchowa
1. Zabawa z balonikami
Nadmuchujemy balon do maksimum i mówimy co by się stało gdybyśmy jeszcze bardziej go nadmuchali, następnie spuszczając z niego powietrze poprzez manipulowanie otworem.
Prosimy dzieci, aby zamknęły oczy i udawały, że są balonami. Poproś, aby wypełniły się powietrzem, oddychając głęboko. Potem poproś, aby powoli wypuściły powietrze, jakby były jak balonik, z którego „schodzi powietrze”
Można na koniec zapytać w jakich sytuacjach czują się jak balony. Mogą to np. być momenty, podczas których nie były w stanie wytrzymać lub tolerować czegoś. Następnie zapytaj je, jak poradziły sobie w tej sytuacji. Kiedy natomiast komuś o tym powiemy albo wybierzemy inny sposób na rozładowanie napięcia, złości powietrze zaczyna się obniżać a my jesteśmy spokojniejsi.’
Jeśli nie mają Państwo balonu można opowiedzieć i spróbować dziecku sobie wyobrazić opisane wyżej efekty.
Zabaw ruchowa 1:
Warto włączyć muzykę ale można też używać słów. W zabawie biorą udział dwie osoby między nimi znajduje się balon (jeśli nie mamy balona może być poduszka) wybieramy część ciała, która ma być nim oddzielona. Próbujemy tak „połączeni” zatańczyć, przejść się po pokoju. Na określony sygnał/ słowo lub zatrzymanie czy też zmianę piosenki zmieniamy część ciała i położenie balona/poduszki.
Zabawa ruchowa 2:
Odbijamy balon jak najdłużej, tak aby nie spadł na podłogę. Można ustalić zasady polegające na współpracy (polecam J) np. liczymy ile uda nam się odbić balon zanim dotknie podłogi. Można również rywalizować i specjalnie utrudniać zadanie przeciwnika, tak aby balon po jego stronie upadł.
2. SPOKOJNY SŁOIK
Butelkę (lub mały najlepiej długi słoiczek), napełniamy wodą, można również dodać żel do włosów dla lepszego efektu w celu nadania pewnej gęstości i dodajemy coś połyskującego, na przykład brokat. Można zabarwić wodę lub spróbować podświetlić ją gdy jest już ciemno, dla lepszego efektu J
Warto zapieczętować butelki klejem o dużej wytrzymałości, aby się nie otwierała i nie rozlała się jej zawartość!
W chwilach stresujących lub po prostu dla przyjemności J dzieci mogą potrząsać butelką i obserwować ruch połyskującego brokatu. Można ruch brokatu porównać do emocji dzieci, które zostają wstrząśnięte i wirują, dopóki dzieci się nie uspokoją.
Samo obserwowanie unoszących się połyskujących drobinek pomoże dziecku się skoncentrować i zrelaksować umysł po stresującej sytuacji, ale również przed snem lub razie potrzeby.
3. Uciekająca piłeczka:
Dzieci siedzą przy stolikach, nogi swobodnie oparte całymi stopami o podłogę, dłonie leżą na udach, tułów wyprostowany. Na stoliku kładziemy lekką piłeczkę, np. pingpongową. Zadaniem dzieci jest dmuchanie w piłeczkę tak, aby była cały czas w ruchu i nie spadła.
Następnie możemy zrobić małe zawody i podawać sobie, za pomocą dmuchania w, piłeczkę tak, broniąc ją przed wypadnięciem poza stół. Możemy również wyznaczyć miejsca, do których chcemy ją doprowadzić.
Jeśli nie mamy piłeczki do ping ponga możemy spróbować wykorzystać zgniecioną w kulkę kartkę/gazetkę (np. umocnić taśmą, tak aby się nie „rozchodziła”)
Powyższe opisy i pomysły na zabawy inspirowane były poniższymi stronami:
https://pieknoumyslu.com/techniki-relaksacyjne-gry-dzieci/
https://www.wychowanieprzedszkolne.pl/zabawy-i-cwiczenia-relaksacyjne/
Alicja Labrenc
psycholog
Sposoby na organizowanie czasu w domu podczas pracy zdalnej
Poniższe wskazówki inspirowane są webinarem Magazynu Kreda. Był dostępny za darmo, obecnie można go pobrać, ale niestety odpłatnie, na stronie /sklep.magazynkreda.pl/
1. Obserwować i dopasować rytm:
Zaobserwować kiedy dzieci najchętniej/ najlepiej rysują, bawią się, odpoczywają a kiedy uczą.
W tych godzinach, jeśli łączą się z czasem, gdy Rodzic najlepiej pracuje, może wykonywać swoje obowiązki.
Warto poczekać aż dziecko naturalnie se obudzi wtedy Rodzic może popracować, nie warto budzić dzieci „na siłę”
Dostosowujemy się do naszego naturalnego trybu
Jeśli to możliwe możemy wystąpić z prośbą o zmianę godzin pracy lub wyznaczenie zadań a nie godzin, dzięki czemu nasza praca będzie bardziej efektywna (niestety nie każdy może sobie na to pozwolić)
2. Znajdźmy czas, żeby usiąść i porozmawiać:
Poświęćmy ten czas tylko dla bliskich, z dala od myśli i np. elektroniki związanej z pracą czy szkołą. przedszkolem.
Stwórzmy miłą atmosferę, np. ładnie przystrojony stół, pyszna herbata, ciasto, kwiaty w wazonie itp.
Warto zacząć od powiedzenie każdemu kto siedzi przy stole czegoś miłego, podziękować lub wesprzeć
Można też wykorzystać ten czas do rozwiązania konfliktu, jeśli jakiś się pojawił
Ustalamy zasadę, że słuchamy się nawzajem, nie przerywamy, każdy jest tak samo ważny. Tworzymy poczucie bezpieczeństwa.
Wspólnie ustalamy jak będzie wyglądał harmonogram, plan naszego dnia.
Zapisujemy lub tworzymy piktogramy (przykładowe plany tutaj) wpisujemy godziny lub zwracamy uwagę na to co po czym nastąpi (dla młodszych dzieci).
Pytamy dzieci kiedy lubisz … chciałabyś … (poczucie sprawczości)
WERYFIKUJEMY PLAN! Plan jest dla człowieka a nie człowiek dla planu, jeśli coś nie zdaje w praktyce egzaminu, zmieniamy to!
Młodsze dzieci potrzebują rytmu, wiedzieć co po czym następuje- widzieć to!
3. Dla dzieci szkolnych:
wieczorem pisanie w zeszycie, które zadanie na następny dzień ma być wykonane. Zaznaczenie tych, które może zrobić samo a które razem z rodzicem
4. Napisanie listu do dziecka
Jeśli chcemy je o coś poprosić lub za coś podziękować
5. Stwórzmy losy:
Mogą mieć formę obrazków, dziecko gdy nie ma pomysłu na zabawę lub my akurat nie możemy się z nim pobawić może wylosować wybraną aktywność.
Losy mogą również służyć do ustalenie kolejności poszczególnych zabaw, zajęć
6. Tajemnicze skrzynki- dla młodszych dzieci;
Najlepiej, aby pudełka schowane były na co dzień wysoko, niedostępne. Kiedy potrzebujemy np. rozmawiać przez telefon i zająć czymś dziecko dajemy mu zawartość pudełka. Można mieć przygotowane kilka.
W środku najlepiej sensoryczne materiały np. piasek, mąka, do wykonywania na nich śladów, przelewanie wody, połączone opaski/chusteczki kolorowe, wyciągane jako długi sznur, nakręcanie nakrętek itp.
Ważne, aby dziecko było bezpieczne podczas wykonywania tych zabaw i pamiętać, że niektóre mogą wymagać zrobienia bałaganu 😉 nie musimy jednak na takie się decydować
7. Tworzenie strefy pracy:
Nasz mózg przełącza się automatycznie w tryb np. odpoczynku czy spania gdy leżymy w łóżku
Warto, więc stworzyć przestrzeń, która będzie wyłącznie służyła do pracy lub nauki.
8. Dbajmy o siebie:
Ustalmy razem z osobą, która pomaga nam w wychowaniu dziecka lub samym dzieckiem kiedy będzie czas na nasze wyłączenie się.
Robimy wtedy coś tylko dla siebie, co najbardziej lubimy.
Jeśli to możliwe każdy z rodziców ustala kiedy będzie jego np. 30 minut bez nikogo, wówczas drugi zostaje z dziećmi oraz kiedy nastąpi zmiana
Zadbajmy również o randki z partnerem, wspólny czas tylko we dwoje.
9. Dzielmy obowiązki
Włączajmy domowników do obowiązków, łączmy je w formie zabawy, zachęcajmy do pomocy. Jedna osoba nie jest w stanie zadbać o dom, edukacje, zabawę i pracę 🙂
Worek sensoryczny
![Śmiech Śmiech](https://p124wroc.szkolnastrona.pl/panel/template/js/tiny_mce/plugins/emotions/img/smiley-laughing.gif)
![Uśmiech Uśmiech](https://p124wroc.szkolnastrona.pl/panel/template/js/tiny_mce/plugins/emotions/img/smiley-smile.gif)
Alicja Labrenc
Jak zadbać o siebie - dla rodziców
Propozycje ćwiczeń ułatwiające dbanie o siebie ![Uśmiech Uśmiech](https://p124wroc.szkolnastrona.pl/panel/template/js/tiny_mce/plugins/emotions/img/smiley-smile.gif)
Bardzo ważne jest, aby Rodzice w tym czasie, ale również na co dzień zadbali o siebie i swoje emocje. Poniższe zadania można wykonać samodzielnie, jak również całą Rodziną, aby docenić siebie i zobaczyć wszystko z nieco innej, bardziej pozytywnej perspektywy.
Ćwiczenie 1. Co o sobie wiemy?
1. Co lubi najbardziej robić ….?
2. W czym jest dobra/y….?
3. Co najbardziej denerwuje…..?
4. Co lubi najbardziej jeść…..?
5. Kogo lubi najbardziej (w przedszkolu/szkole/pracy)…..?
6. Jaki kolor lubi najbardziej …..?
7. Jakie jest ulubione zwierzątko …..?
8.Gdzie i z kim lubi najbardziej spędzać wolny czas ….. ?
Dodatkowe pytanie, które ma być pozytywną informacją a nie sprawdzić czy odpowiemy jak osoba, której dotyczy pytanie:
Jaki/ jaka jest? POZYTYWNE CECHY…..
Można pytać o każdego domownika po kolei (w miejsce ….) po wypełnieniu lub wymyśleniu w przypadku dzieci wszystkich odpowiedzi po kolei podaje na głos poprawne 😉 osoba, której dotyczy pytanie. Może przyznawać sobie punkty sprawdzić kto zna pozostałe osoby najlepiej
Ćwiczenie 2 rundka
Najmilsza rzecz, jaka mnie spotkała w ubiegłym tygodniu!
Inne pytania do rundki:
1. Jestem mistrzem ………
2. W wolnym czasie lubię ………
3. Bardzo czekam na ………
4. Moja najlepsza cecha to ………
5. Lubię w sobie ………
6. W ten weekend chciał(a)bym ………
Ćwiczenie 2 Odrysowujemy na kartce swoje dłonie. W poszczególne palce spiujemy u siebie i dziecka następująco: kciuk – potrawa, którą umiem przygotować, palec wskazujący – aktywność/zajęcia, z której jestem dobry, palec środkowy – mój największy sukces, palec serdeczny – osoba, która mnie lubi, mały palec – moja największa zaleta. Następnie porównujemy z innymi nasze dłonie, z kim mieliśmy najwięcej wspólnych „palców”?
Co zapamiętaliście o sobie nawzajem? Co was zaskoczyło?
3. Na stronie; https://www.therapytools.pl/do-pobrania/ pomocne pliki, np.
- Chwalę siebie
- Na tropie
4. Jestem wdzięczna/y za….
Codziennie wypisywanie i np. wkładanie do słoiczka, pudełka rzeczy, za które jestem tego dnia wdzięczna lub robienie raz w tygodniu podsumowania
5. Robić rzeczy, które się lubi,
- oglądać np. spektakle teatralne w internecie lub odwiedzać wystawy Muzeów online o pysznej kawie/herbacie przy dobrej książce/muzyce/filmie nie wspominając
- Pobyć czasem samej/samemu, mieć czas tylko dla siebie na reset J
- Prosić o pomoc przy obowiązkach.
- Uczyć dzieci „zajmować się sobą”
- Korzystać z różnych metod relaksacji
GDY ZADBAMY O SIEBIE ŁATWIEJ BĘDZIE NAM ZADBAĆ O INNYCH J
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Ćwiczenia usprawniające aktywne słuchanie i koncentrację
Ćwiczenia usprawniające aktywne słuchanie i koncentracje
- zabawy ruchowe z wykorzystaniem szyfru np. gdy powiemy „koło” to dziecko musi zrobić „obrót” „trójkąt”- poskok a „kwadrat”- przysiad
Możemy albo po kolei wymieniać najpierw krótkie szeregi figur np. po 3 później je wydłużać lub pokazywać narysowane figury.
Ważne, aby dopilnować poprawności wykonania, kolejności wykonywanych przez dziecko czynności (w tym celu można wcześniej wypisać sobie zaszyfrowane „polecenia”)
- zabawa ruchowa , w której tworzymy np. z kartek mini labirynt, dziecko ma zawiązywane oczy i dostaje „komunikaty” jak go przejść za pomocą dotknięcia, gdzie dotknięcie w: „głowę” oznacza idź prosto, „w prawe ramię”: idź w prawo a „w lewe ramię”: idź w lewo. Przykład ćwiczenia na poniższym filmiku:
https://www.instagram.com/etkinlik_rehberim/p/BpcgefOFiR5/
- rysowanie po plecach rodzic zaczyna rysować jakiś wzór na plecach dziecka, ono rysuje je kolejnej osobie (jeśli udział biorą więcej niż 2 osoby) a ostatnia musi narysować to co poczuła na kartce. Zadanie można również wykonywać w dwie osoby. Warto wcześniej narysować sobie na osobnych kartkach, proste wzory i potem je losować J
- rysowanie według instrukcji wersja I– np. na środku znajduje się pomarańczowy dom, z czerwonym dachem. Na środku są brązowe drzwi a nad nimi okrągłe okienko. Po prawej stronie drzwi również jest okno, ale czerwone. Po lewej stronie domu jest czarny płot a na nim siedzi kot w paski. Przed domem rosną kwiaty, różowe i fioletowe. Po prawej stronie domu rośnie jabłoń.
Warto mieć wcześniej narysowany rysunek, aby łatwiej było opisywać i sprawdzić/ porównać potem oba rysunki
- rysowanie według instrukcji wersja II– dwie osoby rysują dowolny obrazek, nie pokazując go drugiej osobie, wykorzystując określoną ilość kolorów i elementów (ustalenie dokładnie ilu lub ile maksymalnie, tak aby dziecko nauczyło się podążać za instrukcjami) po ustalonym czasie pierwsza osoba jak najdokładniej potrafi opowiada drugiej o tym jak wygląda jej rysunek, tak aby mogła go odwzorować nie widząc go. Potem zmiana ról i porównanie obrazków.
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Ćwiczenia usprawniające pamięć, koncentrację, spostrzegawczość
-„ Gdzie idzie mucha”, patrząc na planszę (którą można narysować samemu, również z mniejszej ilości pól) z czasem w pamięci:
Zadaniem dzieci jest reagowanie, gdy mucha wyjdzie poza pole kwadratu.
Dorosły mówi powoli, zawsze zaczynając od: „Mucha jest na środku”.
Mucha jest na środku. Mucha idzie w górę, mucha idzie w lewo, mucha idzie w dół, mucha idzie w dół, mucha idzie w prawo, mucha idzie w dół…
źródło: zamiastkserowki.edu.pl/2014/11/mucha-skoncentruj-sie.html
-układanie obrazka według współrzędnych (A1,B2 itd.) tzw. ukryty obrazek lub zaszyfrowane obrazki:
– jeśli nie mają Państwo możliwości druku można skorzystać z poniższej strony, jednak ważne jest, aby dziecko nie spędzało za dużo czasu przed ekranem, robić dużo przerw
https://www.janauczycielka.com/gry-interaktywne/
Mogę również udostępnić materiały do „wykonania” / wydrukowania samodzielnie podobnych zadań, proszę wówczas o kontakt (mail na końcu wpisu)
Wykorzystanie gier takich jak:
- sudoku obrazkowe lub liczbowe
- układanie tangramów (potrzebne elementy układanki można wykonać samodzielnie, a wzory do układania są dostępne w internecie mogę również przesłać Państwu sobie, proszę wówczas o kontaktJ)
- memory
- duble obrazkowe (do pobrania różne wersje np. na pinterest.pl lub printoteka.pl )
- kinezjologia edukacyjna Dennisona, np.
Poniżej znajdują się przykłady ćwiczeń zamieszczam dla ułatwienia również link do filmików, pokazujących jak je wykonywać:
https://www.youtube.com/watch?v=h_ytkXXm-YE
https://www.youtube.com/watch?v=na3_O-AjRDQ
https://www.youtube.com/watch?v=FXr9vsCtRZI
https://www.youtube.com/watch?v=TWaTtkWu81w
Ruchy naprzemienne
przekazanie informacji od prawej półkuli do lewej połowy ciała i odwrotnie, likwiduje odwracanie liter i cyfr, prawidłowo układa ciało podczas czytania.
Pozycja Cooc’a lub Dennisona
Skrzyżować nogi w kostkach, wyciągnąć ręce przed siebie i przekręcić dłonie grzbietami do siebie tak, by kciuki skierowane były w dół. Teraz przełożyć jedną rękę przed drugą tak by dłonie dotykały się wewnętrznymi stronami (kciuki są nadal skierowane w dół), skrzyżować palce dłoni, zgiąć ręce w łokciach oprzeć ręce na piersi. Zamknąć oczy, język położyć na podniebieniu. Oddychać swobodnie. Czas ćwiczeń około 2 minuty. Zwalniamy język, nogi i ręce swobodnie opuszczamy. Pozycja Cooc‘ a, to emocjonalna stabilność, „uziemienie”, zwiększenie uwagi, swobodny ruch czaszki, wyraźne słyszenie, mowa, pisanie prac kontrolnych.
Rysowanie leniwych ósemek na papierze lub w powietrzu (tzw. słoń)
Stanąć, wyciągnąć przed siebie lewą rękę, zacisnąć pięść, a kciuk skierować do góry, narysować kciukiem w powietrzu znak „położonej ósemki” wodząc oczami za ręką –głowa jest nieruchoma. Ruch zaczynamy zawsze w lewo do góry. To samo powtarzamy prawą ręką, a potem obiema jednocześnie. Ćwiczenia te wpływają na poprawę wzroku oraz procesu czytania ze zrozumieniem.
Wyciągnąć lewą rękę w przód, grzbietem dłoni do góry, głowę położyć na ramieniu wyciągniętej ręki, nogi lekko ugięte, mały rozkrok. Rysujemy w powietrzu obszerne leniwe ósemki (ucho przyklejone do ramienia). Całe ciało prostujemy. Następnie to samo z prawą ręką. Ćwiczenie to uaktywnia twórcze myślenie, pomaga rozwinąć się pamięci długoterminowej.
Rysowanie oburącz ( symetryczne bazgranie)
Rysujemy jednocześnie obiema rękami linie, figury, kształty ( koła, trójkąty, serce, choinkę, bałwana…) , z których każda rysowana jedną ręką jest lustrzanym odbiciem drugiej, rysowanej w tym samym czasie drugą ręka. Możemy rysować w powietrzu lub na kartonie. Działanie: poprawia pisanie i rysowanie, powoduje rozwój twórczego myślenia, zdolności plastycznych. Kilka minut tego ćwiczenia daje głęboką relaksację wzrokowo- ruchową.
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Mój lęk
Zastanów się jak reagujesz w sytuacjach, w których odczuwasz lęk (poniżej są „odpowiedzi” na pytania oraz wymienione sposoby na radzenie sobie):
- Jak reaguje Twoje ciało? (odpowiedź z symptomami ciała, emocji, zachowań niżej)
- Co wtedy myślisz?
- Jak się wówczas zachowujesz?
- Jakie emocje towarzyszą tym sytuacjom?
- Czy reagujesz podobnie jaki Twoi bliscy – czy może zupełnie inaczej?
- Do czego można porównać osoby, które się boją (np. gdy się złościmy jesteśmy jak lew, gdy cieszymy jak słońce, gdy boimy …. (galaretka?))
- Czy strach jest czasami pomocny? (tak, informuje nas, że coś nam zagraża i możemy uciec lub bronić się, czasami motywuje nas do działania)
- Czy odkryłeś coś nowego o sobie podczas wykonywania tego ćwiczenia?
ZADANIE DODATKOWE:
Spróbuj narysować strach, jeśli jest to coś konkretnego np. strach przed duchami lub pająkami to narysuj je J po narysowaniu możesz dodać śmieszne elementy do obrazka, tak aby sprawić, że to co narysowała/eś może być zabawne i już nie takie przerażające
Odpowiedź symptomy lęku:
- W sferze fizjologicznej : suchość w jamie ustnej, nadmierne ślinienie się, przyspieszenie i spłycenie oddechu, przyspieszenie tętna, zaczerwienienie lub bladość skóry, rozszerzenie źrenic, wzmożona potliwość, parcie na mocz, wzmożone napięcie mięśniowe, bóle głowy, brzucha, bezsenność, biegunki,W sferze poznawczej: luki w pamięci, zapominanie, trudności z koncentracją uwagi, gonitwa myśli.
- W sferze emocji: uczucie napięcia, drażliwość, złość lub płaczliwość, przygnębienie,
- W sferze zachowań: trudności z mówieniem, drżenie, nerwowy śmiech, zgrzytanie zębami, niepokój ruchowy lub zahamowanie ruchowe, a także zachowania o charakterze przymusowym: stereotypie ruchowe, ssanie kciuka, obgryzanie paznokci, jąkanie
Jak radzić sobie ze strachem, które z nich możemy/ chciałbyś wypróbować, które z nich już znała/eś wcześniej:
- Opowiedzieć komuś o tym co nas straszy, sprawdzić czy jest się czego bać
- Głęboko oddychać, uspokoić się
- Zamienić coś strasznego na coś śmiesznego np. narysować potworowi wianek, smoczek,
- Pójść tam gdzie czuje się bezpiecznie
- Powtarzać sobie, że duchy, potwory istnieją tylko w bajkach
- Robić małe kroczki, żeby pokonać strach
- Unikać nieodpowiednich bajek, wyjaśniać wszelkie niejasności dzieciom
Polecane książki na temat emocji:
- Uczuciometr inspektora Krokodyla (Susanna Isern, wyd. Dwukropek)
- Garść radości szczypta złości (Jovanka Tomaszewska , Wojciech Kołyszko, wyd. GWP)
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Bajkoterapia- Strach
W celu ułatwienia dzieciom mówienia i nazywania swoich emocji pomocna może okazać się bajkoterapia. Historia jest najczęściej inspirowana określonymi trudnościami dzieci, a zmieniając imię bohatera lub niektóre elementy opowieści możemy jak najbardziej upodobnić ją do sytuacji, trudności, na które napotyka Nasze Dziecko.
Poniżej bajka, która pochodzi ze strony: : https://polki.pl/rodzina/dziecko,bajka-o-tym-jak-gucio-oswoil-strach,10380233,artykul.html
Pod koniec umieszczone są przykładowe pytania do tekstu i refleksji J Najlepiej przed przeczytaniem bajki dziecku samemu zaznajomić się z jej treścią oraz pytaniami.
W osobnym wpisie pt. „Mój lęk” podaje przykłady w jaki sposób można rozmawiać z dziećmi o strachu/ lęku
Bajka o tym, jak Gucio oswoił Strach
Gucio od zawsze chciał być kosmonautą. Fascynowały go gwiazdy, planety, galaktyki, choć najbardziej ciekawiła go czarna dziura. Ciekawiła i przerażała jednocześnie, ponieważ Gucio niczego bardziej nie bał się na świecie jak ciemności. A przecież cały wszechświat pogrążony jest w ciemności!
Mimo to chłopiec nie bał się kosmosu, był bowiem dla niego tak odległy i nierzeczywisty jak najskrytsze marzenia.
Straszniejszy od ciemności wszechświata był dla Gucia mrok pokoju. Każdej nocy chłopiec szukał schronienia pod ciepłą kołdrą, czekając na sen. – Oby przyszedł jak najprędzej!
Noc była dla Gucia tajemnicą. Dlaczego słońce znika każdego dnia, gdzie się chowa nocą? I po co to całe zamieszanie z księżycem? To wszystko chyba po to, żeby Gucio się bał. A tak bardzo chciał być odważny.
Najgorsza była cisza nocą. Pełna szumów i szeptów, niewiadomego pochodzenia. Mama tłumaczyła często synkowi, że te dziwne odgłosy to gałązki uderzające o okna pokoju, wiatr lub deszcz na dworze; mimo to Gucio bał się tak samo. Czasem odważył się wynurzyć głowę spod pościeli i wydawało mu się wówczas, że pokój pełen jest różnych dziwnych stworzeń i ich cieni.
Ale nigdy, nigdy nie śmiał zajrzeć za firankę, gdzie pod kaloryferem mieszkał Strach. Tak, prawdziwy strach! Gucio nie wiedział dobrze jak wygląda, pewien był jednak, że ma ogromne oczyska i ostre zęby wystające z wielkiej paszczy. Co noc Strach zgrzytał zębami, nie dając chłopcu zasnąć. Był to nieznośny, drażniący uszy odgłos, ale przede wszystkim straszny!
Pewnej nocy Gucio usłyszał coś dziwnego. Było to ciche pochlipywanie, ciągłe i nieustające, przerywane pociągnięciami nosem. Dźwięk wydobywał się spod kaloryfera.
– Jak to możliwe? Czyżby to płakał Strach? Przecież on nie płacze, on straszy. – Gucio nie mógł się nadziwić. Musiał to sprawdzić. Chęć ta była silniejsze od strachu. Chłopiec wychynął spod kołdry i drżącymi rękoma odchylił firankę. Coś pisnęło, przeturlało się po podłodze i skuliło się w rogu pokoju, zasłaniając rączkami bujną czuprynę. Niemożliwe – pomyślał Gucio. Czyżby to małe kudłate stworzenie było tym przerażającym Strachem, niedającym mu zasnąć każdej nocy?
Zawiniątko wydawało się przestraszone. W końcu spojrzało na Gucia. – Ki… ki… kiwa mi się ząbek – zachlipało. Chłopiec stał jak wryty. Widział przed sobą małego Stracha, który rzeczywiście miał duże oczy, były one jednak zielone jak trawa i zasłonięte przez okulary. Mały nie miał ani wielkiej paszczy, ani ostrych zębów, jak myślał Gucio. Spod rudej czupryny sterczały za to spiczaste, długie uszy. Chłopiec odruchowo zapragnął pogłaskać Stracha; kiedy jednak wyciągnął rękę w jego kierunku, zawiniątko jęknęło i uciekło jak rakieta pod swój kaloryfer.
Guciowi nie pozostało nic innego jak iść spać, nie bał się jednak tak bardzo tej nocy, myśląc cały czas o tym, co się wydarzyło. Już dawno nie spał tak spokojnie.
Następnego dnia chłopiec zastanawiał się nad tym, co powiedział mały Strach. Kiwający ząbek to rzeczywiście nie jest przyjemna sprawa, ale przecież nie taka straszna, żeby zaraz tak płakać… – Pomyślał. – Widocznie jest to jeszcze bardzo malutki strach i nie ma go kto pocieszyć. Trzeba temu zaradzić.
Gucio bardzo chciał zaprzyjaźnić się ze stworzonkiem zza kaloryfera, wiedział jednak, że nie będzie to takie łatwe. Postanowił go najpierw oswoić.
I tak zaczęła się jego przygoda z oswajaniem Stracha. Minęło wiele nocy zanim stworzonko przestało się go bać, pozwoliło się dotknąć i wreszcie wyjawiło mu wszystkie tajemnice. Okazało się, że Strach ma na imię Staś i nie wie, skąd się wziął za kaloryferem; ale było mu tam ciepło i bezpiecznie. Mieszkał tam, odkąd pamiętał. Nigdy nie wychodził za firankę, ponieważ bał się wszystkiego, co się za nią znajdowało. Był samotny i biedny.
Każdej nocy Stasiowi wyżynały się ząbki. Było to bardzo nieprzyjemne uczucie i dlatego postanowił ostrzyć je o kaloryfer; przynosiło mu to ulgę. A więc nieprzyjemny dźwięk, jaki słyszał Gucio, nie był zgrzytaniem zębów!
Aby zaradzić wyżynającym się ząbkom, Gucio kupił Strachowi specjalny smoczek, dzięki któremu ból był znośniejszy. Postanowił też dokarmić Stasia, który dotąd żywił się wyłącznie promykami słońca, docierającymi za firankę. Okazało się, że Strachy żywią się też rzeżuchą, wręcz ją uwielbiają. Nie są jednak obżartuchami.
Strach Staś wciąż bał się świata. Chłopiec więc powoli go z nim oswajał. Wszystkiego musiał go uczyć od początku. Najpierw nosił go w kieszeni i pokazywał, że nie trzeba się bać zabawek stojących na półce, świecącej lampy na suficie, czy ogromnych skrzypiących drzwi. Wkrótce Staś zaczął sam wychodzić spod kaloryfera, a nawet odważył się zaglądać za okno. Świat był tak piękny!
Gucio był nareszcie szczęśliwy, miał przecież przyjaciela. Dzięki niemu przekonał się, że jest ktoś, kto bardziej się boi od niego – sam Strach, samotny, nie lubiany, malutki. Oswojony zamienił się w sprzymierzeńca. Może i twój Strach potrzebuje opieki, może i jemu wyżynają się ząbki… Zapytaj go, a może ci odpowie.
Joanna Celmer, Wrocław
Bajka pochodzi z książki „Bajkoterapia” pod redakcją Katarzyny Szeligi (Oficyna Wydawnicza „Impuls”, 2010). Publikacja za wiedzą wydawcy.
Pytania, które można zadać dziecku:
1. Czego bał się Gucio?
2. Jak poradził sobie ze strachem?
3. Jak myślisz czy to czego się bał istniało naprawdę?
4. Jak ty możesz radzić sobie ze swoim strachem?
5. Kto może pomóc ci pokonać strach, wesprzeć cię kiedy się boisz?
6. Jak myślisz czy dorośli też się boją? Czego? Zapytaj rodziców czego się boją lub bali jak byli w twoim wieku, jak sobie z tym radzili J
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Ćwiczenia relaksacyjne
opisy pochodzą ze strony:
https://www.wychowanieprzedszkolne.pl/zabawy-i-cwiczenia-relaksacyjne/
Relaksacje prowadzi się na ogół w pozycji leżącej w pomieszczeniu odizolowanym od bodźców rozpraszających uwagę. Rozpoczynamy ćwiczeniami izometrycznymi. Systematyczne napięcia i rozluźnienia kończyn (zaciski pięści i prostowanie nóg w kolanach) następnie kilka szybkich powierzchownych oddechów powodujących wydalenie dwutlenku węgla.
Na zakończenie aktywizacja, jest spokojnym wychodzeniem ze stanu relaksu, połączonym z przeciąganiem się nawiązującym do naturalnego wstawania. Zwracam uwagę na stopniowe podnoszenia się z pozycji leżącej do stojącej w takt muzyki, a następnie na proste ćwiczenia ruchowe.
1. „Czarodziej”
Pewnego razu żył dobry czarodziej, który spełniał dobre marzenia wszystkich, którzy go o to prosili. Połóżcie się na kocykach, zamknijcie oczka i spróbujcie pomyśleć, o co poprosilibyście czarodzieja. Może to być jakaś zabawka, ale musicie czarodziejowi w myślach pokazać dokładnie jak ma to wyglądać, może to być również jakieś wydarzenie, które chcielibyście, aby się wam przydarzyło. Później mi opowiecie. Kiedy ucichnie muzyka czarodziej zabierze wasze marzenia i spróbuje je spełnić.
2. „Drzewo”
Znajdź sobie wygodną pozycję – upewnij się czy jest to pozycja, która ci odpowiada, jeśli tak – zamknij oczy, jeszcze raz sprawdź, czy jest to najwygodniejsze ułożenie gdyż nasze ćwiczenie będzie trwało dłużej. Wyobraź sobie, że jesteś drzewem – dokładniej rozejrzyj się, – jakie to jest drzewo – przyglądaj mu się od korony po miejsce, gdzie pień styka się z podłożem. Oglądnij go ze wszystkich stron, – jaką ma koronę, jaki pień, czy ma korzenie, jakie one są, jakie jest podłoże – zobacz, jakie ma kolory, poczuj zapach drzewa. Pozwól myślom toczyć się wolno, własnym biegiem. Spójrz gdzie stoi to drzewo, kto tam zagląda, przychodzi (ptaki, ludzie, zwierzęta). Pomyśl o tym, co chce to drzewo, jeszcze raz starannie go oglądnij – miejsce po miejscu – spróbuj zauważyć jego charakterystyczne: znaczki” – załamania, sęki płynąć, przerwij swoje oglądanie., Kiedy poczujesz, że masz na to ochotę, otwórz oczy, rozejrzyj się dookoła – a teraz zaczynając od słów „jestem drzewem” opisz swoje drzewo?
3. „Manekiny”
- Dziecko początkowo leży w korekcyjnej pozycji z dłońmi ułożonymi obok barków (skrzydełka) z nogami lekko ugiętymi w kolanach (przez 10 minut)
- Opuszcza ramiona w dół, kładzie na kocyku. Sprawdzamy czy rozluźniony jest staw nadgarstkowy, unosząc i biernie opuszczając dłoń praw lub lewą u dziecka leworęcznego, następnie przytrzymując lewą naszą ręką ramię dziecka, unosimy przedramię i biernie opuszczamy kilkakrotnie. Wznosimy całą rękę podtrzymując ramię i przedramię i luźno opuszczamy na kocyk. Powtarzamy kilkakrotnie to zrelaksowanie dominującej pod względem lateralizacji kończyny górnej. Podobnie postępujemy z drugą oraz sprawdzamy rozluźnienie kończyn dolnych, rozpoczynając od stawu skokowego, a kończąc na stawie biodrowym.
- Rozluźniamy mięśnie szyi, obejmując dłońmi głowę dziecka, przesuwamy głowę raz w prawo, raz na lewo, powoli i rytmicznie.
- Masujemy dziecku mięśnie ciała dwoma palcami naszej prawej i lewej dłoni od środka czoła ku skroniom, lekko na nie naciskając, w grupie dzieci mogą wykonywać poszczególne ruchy relaksacyjne same.
- Na końcu relaksacji dziecko leży zupełnie bez ruchu, spokojnie oddychając i starając się o niczym nie myśleć.
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Sposoby radzenia sobie z trudnymi emocjami dzieci
Jakie emocje mogą być nazwane trudnymi?
- smutek
- złość
- strach
STRACH a LĘK
– realny -nie ma fizycznego źródła
-dotyczy konkretnej rzeczy -towarzyszy mu niepewność
Jakie formy może przybierać odczuwanie przez dzieci trudnych emocji?
- regres (zachowania, które dziecko prezentowało jak było młodsze)
- lęk separacyjny (boi się, że jak rodzic wyjdzie, nawet do sklepu, to już nie wróci bo np. będzie miał wypadek)
- budzenie się w nocy
- marudzenie, płaczliwość
- zmienne humory i drażliwość
- zachowania buntownicze
- napady złości i płaczu
- bycie nienaturalnie cichym, wycofany,
- nadmierne pobudzenie
DZIECI MAJĄ MNIEJSZY DOSTĘP DO STRATEGII RADZENIA SOBIE Z EMOCJAMI NIŻ DOROŚLI, RADZĄ SOBIE JAK POTRAFIĄ, ALE TO MY MUSIMY IM POMÓC
Dlaczego doświadczają trudnych emocji w czasie epidemii?
- czują, że coś się dzieje, ale nie wiedzą/ nie rozumieją co
- widzą/ czują niepokój rodziców
- brak im rutyny
- nudzą się
- tęsknią
- straciły poczucie bezpieczeństwa
- nie mogą zaspokoić swoich potrzeb (np. udziału w ciekawych wydarzeniach, aktywnościach)
Np.:
- Dziecko widzi, że coś się dzieje, nie do końca rozumie dlaczego nie może odwiedzić Babci, iść do przedszkola, na plac zabaw itp. ALE czują napięcie jakie towarzyszy dorosłym
- Boją się, że to ONE coś zrobiły lub dorośli coś przed nimi ukrywają np., że są chorzy lub umierający
- Tak sobie tłumaczą, bo to jest im dostępne, ponadto
- Przypominają sobie to co kiedyś dorośli im powiedzieli, np. w silnych emocjach, że je oddadzą lub będą żałować, że tak się odnoszą do rodzica, jak go zabraknie (bo np. umrze)
- WYOBRAŹNIA DZIECI ZACZYNA „WARIOWAĆ”
- Dzieci tracą poczucie bezpieczeństwa, ale jest to nieświadome, czują dystres, ale nie wiedzą czym jest spowodowany
- Mają, więc niespełnione potrzeby i brak strategii radzenia sobie z tą sytuacją
WAŻNE:
- Na początku dzieci nie mają analizy i refleksji nad tym, co wypada, a co nie
- Emocje są bardzo silne, gwałtowne, spontaniczne, ale często krótkotrwałe
- Dziecko trzeba nauczyć zarówno co to emocje, po co są, jak sobie z nimi radzić
- Dzieci na różne sposoby okazują swoje emocje. Im silniej je demonstrują, tym bardziej potrzebują pomocy rodzica
Co w takim razie możemy zrobić?
- rozmawiajmy o uczuciach, również swoich (zastanówmy się co czujemy i pomóżmy również sobie)
- tłumaczmy dzieciom co się dzieje, ale nie straszmy ich (pomocne w tłumaczeniu obecnej sytuacji mogą okazać się książeczki filmiki, linki we wpisie: Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie)
- dawajmy dużo wsparcia, nie mówmy, że nic się nie dzieje, akceptujmy wszystkie emocje bo wszystkie są potrzebne! Jak rozmawiać o emocjach? (np. wpis: bajkoterapia- strach oraz mój lęk, w którym wskazana jest również polecana literatura dla dzieci)
- nauczmy dzieci paru metod relaksacji (próbujmy razem z nimi je wykonywać, parę propozycji we wpisie: Ćwiczenia relaksacyjne cz.1)
- dzieci nadal potrzebują regularności i przewidywalności, najlepiej, aby każdy dzień był podobny tak jak gdy chodził do przedszkola, a weekendy „luźniejsze”
- nie zmieniajmy za wiele, w związku z sytuacją, nie pozwalajmy dziecku spędzać więcej czasu niż dotąd przed ekranem, nie pozwalajmy jeść więcej słodyczy, aby „zrekompensować ten czas” dalej wyciągajmy konsekwencje za zachowania nieodpowiedni jak do tej pory
- skupiajmy się na pozytywach, czasie spędzonym razem, możliwościach, z czasem możemy planować, np. wkładać nasze marzenia do słoika, bądźcie w kontakcie z innymi poprzez komunikatory, telefon itp. (tłumaczmy dlaczego inaczej na razie nie można, ale co jest dostępne)
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
Alicja Labrenc
psycholog
Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie
Jak rozmawiać z dziećmi o koronawirusie?
Nie zawsze jest nam łatwo wytłumaczyć czym jest, jak się chronić, opowiadać o niełatwej sytuacji, w której wszyscy się znaleźliśmy, ale również o emocjach jakie nam w związku tym towarzyszą….
Z pomocą przychodzą kolejne fantastyczne bardzo potrzebne książeczki, komiksy, bajki dla najmłodszych, które w łatwy sposób wszystko tłumaczą i zachęcają do rozmowy, wspierają w przeżywanych emocjach
Można pobrać je za darmo, do czego gorąco zachęcam! Dwie z nich przesyłam poniżej
https://660919d3-b85b-43c3-a3ad-3de6a9d37099.filesusr.com/…
http://dorotabrodka.pl/…/bajka-o-kwarantannie-i-wirusie-z-k…
Dostępne są również filmiki ukazujące i tłumaczące czym jest koronawirus, np.
• Koronawirus bajka dla dzieci Wierszyk animacja o koronawirusie: https://www.youtube.com/watch?v=Grc0dN9q-Lg&vl=pl
• Bajka o wirusie: https://www.youtube.com/watch?v=vgOjaF_ZZgg
• Krótki film o koronawirusie dla dzieci: https://www.youtube.com/watch?v=H0mx90NbvuM
WARTO WCZEŚNIEJ OBEJRZEĆ FILMY, aby wybrać ten, który będzie najbardziej odpowiedni dla Państwa dziecka
Jeśli chcą Państwo dowiedzieć się jak radzić sobie z trudnymi emocjami dzieci w tym „specyficznym” okresie zapraszam serdecznie do mojego wpisu pt. Sposoby na trudne emocje dzieci.
W razie wszelkich Państwa lub Dzieci wątpliwości, pytań, trudności związanych z zaistniałą sytuacją, jak również potrzebnych materiałów, wskazówek dotyczących zorganizowania czasu, pracy z dziećmi w domu, proszę pisać na poniższy adres e-mail:
alabrenc@gmail.com
Pozdrawiam i życzę wszystkiego dobrego
Alicja Labrenc
psycholog
Wakacje
Tematyka kompleksowa: Wakacje 22.06.-26.06.2020r.Cele:
- Rozwijanie mowy i logicznego myślenia;
- Rozwijanie sprawności fizycznej;
- Rozwijanie sprawności manualnej
- Rozwijanie umiejętności liczenia;
- Rozwijanie poczucia rytmu i…
1.Zabawa z wykorzystaniem rymowanki.
Lato, lato na nas czeka,
razem z latem – las i rzeka.
Dzieci mówią rymowankę – szeptem, z naturalnym natężeniem głosu, krzycząc.
2. Ćwiczenie
Oglądanie obrazka. Nazywanie ubrań i zabawek, które Lena przygotowała na wakacyjny wyjazd. Określanie, gdzie Lena z rodzicami wybiera się na wakacje.
3. Piosenka – Wakacyjna wyliczanka
I. Konduktorze, konduktorze, czy zabierzesz nas nad morze?
Ref.: Bardzo chętnie, raz i dwa, ale zróbcie to co ja.
II. Konduktorze, konduktorze, każdy z tobą jechać może?
Ref.: Pokaż bilet, raz, dwa, trzy. Na wakacje jedziesz ty!
4.Rozmowa o wyjazdach wakacyjnych.
− Czym jechały na wakacje dzieci z piosenki?
− Co musiały mieć, żeby jechać pociągiem?
− Czym jeszcze możemy pojechać (polecieć) na wakacje?
Rodzic pokazuje zdjęcia (obrazki) różnych środków lokomocji. Dziecko nazywa je samodzielnie. Np. samolot, pociąg, samochód osobowy, rower, autobus.
5. Naśladowanie odgłosów wydawanych przez różne środki lokomocji.
Rodzic pokazuje zdjęcie danego środka lokomocji ,a dziecko je naśladuje.
Pociąg – puff, puff, puff…
Samolot – sssyyyyyyyy…
Samochód – brum, brum, brum…
Rower (dzwonek) – dzyń, dzyń, dzyń…
Autobus – ter, ter, ter…
6. Karta pracy
A teraz zaśpiewajmy razem piosenkę „Lato, lato…”
https://www.youtube.com/watch?v=Zj1myDN7xjs
7.Zabawa matematyczna.
A. Ćwiczenia klasyfikacyjne. Kolorowe klocki.
Dziecko segreguje klocki według koloru, kształtu i wielkości.
B. Zabawa O jeden więcej, o jeden mniej.
C.Rodzic przygotowuje na dywanie koła wykonane z wstążki.
Dzieco układa w kolejnych wstążkach klocki (aż do siedmiu) z przestrzeganiem zasady, aby w każdym kolejnym kole było o jeden klocek mniej. Następnie rodzic układa w pierwszym kole siedem klocków, a w kolejnych dziecko układa o jeden klocek mniej.
• Dziecko określa, ile klocków znajduje się w pierwszym, trzecim, piątym kole (stosują liczebniki główne).
• Dziecko określa, w którym z kolei kole znajdują się: dwa klocki, cztery, sześć klocków (stosują liczebniki porządkowe).
D. Zabawa Posłuszne wiaderka.
Dziecko wykonuje polecenie rodzica.
Polecenia to np.:
-podnieście wiaderko prawą ręką do góry;
-postawcie wiaderko obok nogi, po lewej stronie;
-postawcie wiaderko za sobą;
-postawcie wiaderko pięć kroków przed sobą;
-postawcie wiaderko na stole.
8. Ćwiczenia logopedyczne
9. Karty pracy
10. A teraz piosenka na wakacje.
Moje podwórko
Temat kompleksowy: Moje podwórko
Termin realizacji 08.06-19.06.2020r.
1.Słuchanie opowiadania E. Pałasz Jak Wojtek szukał przyjaciela.
Pewien chłopczyk, Wojtuś, nie miał kolegów. Po prostu nie wiedział, jak ich znaleźć. Co tu
robić? Myślał, myślał, aż wymyślił. Podejdzie do chłopaka i z całej siły go uderzy. Chłopiec
zobaczy, jaki Wojtuś jest silny, i się zaprzyjaźni. Jak pomyślał, tak zrobił. Ale chłopiec się
rozryczał, a potem Wojtek za karę dwa dni nie chodził na podwórko.
Wymyślił następny sposób. Podejdzie do chłopca i zabierze mu zabawkę. Chłopiec pomyśli,
że Wojtuś też chce się bawić, i zostaną przyjaciółmi. Ale tamten chłopiec powiedział: „Nie
przeszkadzaj” i chciał odebrać swoją koparkę. Ponieważ Wojtek nie chciał oddać, zaczęli się
sypać piaskiem, a potem Wojtek nie oglądał telewizji przez dwa dni.
Wojtek wymyślił trzeci sposób. Weźmie swoją najładniejszą zabawkę, nowy samochód terenowy,
jak prawdziwy, tylko mniejszy, i będzie się bawił. Tamten chłopiec też będzie chciał się pobawić
i zostaną przyjaciółmi. No i szło całkiem dobrze, chłopiec szalał z dżipem po całej piaskownicy,
ale Wojtek nagle się rozmyślił i zabrał swoją zabawkę. Tamten się obraził i zdzielił Wojtusia
koparką. Wojtuś oddał, i tym razem nie jadł słodyczy przez dwa dni.
I znowu Wojtek nie miał przyjaciela. Nie to nie. Poszedł zjeżdżać na zjeżdżalni. Zjeżdża, aż
tu mu coś wylądowało na głowie. Usłyszał głośny śmiech. To jakaś dziewczynka pędzi za nim
i chce go prześcignąć. O nie! Wojtek pierwszy dopadł drabinki, pierwszy się wspiął, pierwszy
zjeżdża, ale ona nie czeka, tylko za nim.
I znowu ma ją na głowie.
Wojtek, niewiele myśląc, za nią i teraz on jej na głowę. A ta się śmieje, mało nie pęknie, i woła:
– Ale super! Jak się nazywasz? Bo ja Kalinka!
– A ja Wojtek! Kto pierwszy w piaskownicy?
– Ja!
– Nie, właśnie, że ja!
W piaskownicy razem budowali zamek, ale Kalinka potem zaczęła robić dołek i trochę się
pokłócili, co większe: dołek czy zamek. Na szczęście tak się pchali, że zamek się zrobił całkiem
malutki, a dołek zniknął, więc zaczęli się śmiać. No i jeszcze trochę sobie pobiegali naokoło
wszystkich dzieci, wrzeszcząc wniebogłosy i trzeba było iść do domu. Szkoda.
Odtąd Wojtek bawił się z Kalinką. I do tego przestał szukać przyjaciela. Jak myślisz, dlaczego?
Rozmowa na temat opowiadania.
−− Jak Wojtuś szukał przyjaciela?
−− Czy dobrze robił? Czy tak należy bawić się z innymi dziećmi?
−− Jak poznał Kalinkę?
−− Czy ona jest jego przyjacielem?
2.Słuchanie piosenki Z motylem na głowie (sł. i muz. K. Bożek-Gowik).
Mały człowiek tak jak ja też zachcianki swoje ma.
Więc wam powiem bardzo szczerze: lubię jeździć na rowerze.
Ref.: Jadę na rowerze z tatą, wokół nas zielone lato.
Motyl usiadł mi na głowie, pluszcze woda w leśnym rowie.
Jadą sobie dwa rowery, błyszczą w słońcu koła cztery.
Z tatą nigdy się nie boję, tak nam dobrze jest we dwoje.
II. Czapka z daszkiem kryje mnie, na tej czapce kropki dwie.
A na nosie, to nie czary, na słoneczko okulary.
Ref.: Jadę na rowerze…
III. Jedzie ze mną pluszak pies, w torbie coś pysznego jest.
Żuję gumę, mrużę oczy, a mój rower wciąż się toczy.
Ref.: Jadę na rowerze…
Link do piosenki: https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki
Można ich odsłuchać po zalogowaniu się jako ,,rodzic”
Rozmowa na temat piosenki.
−− Na czym lubi jeździć dziecko z piosenki?
−− Z kim jeździ?
−− Gdzie usiadł mu motyl?
−− Co ma na nosie?
−− Co z nim jedzie?
−− Czy lubicie jeździć na rowerze?
3. Zabawa przy piosence.
Podczas zwrotek dziecko obraca się w parze z rodzicem. Podczas refrenu kładą się na dywanie i naśladują pedałowanie.
4.Ćwiczenia artykulacyjne.
Rodzic mówi, a dziecko wykonuje ćwiczenia.
• Podnieś jedną rękę, wyprostowaną, do góry i wdychaj powietrze nosem. Potem opuść rękę i wydychaj powietrze.
To samo ćwiczenie powtórz z drugą ręką.
• Uciszajcie siebie nawzajem, mówiąc niezbyt głośno: ciii… ciii… ciii…
• Nadgryzajcie lekko zębami górną wargę, a potem – dolną.
• Nadymajcie policzki, a potem szybko wypuśćcie z nich powietrze.
5. Zagadki dla dzieci
Zagadka o pociągu
Żelazną szosą
koła go niosą.
Czerwone światło
zatrzyma go łatwo.
Zagadka o samolocie
Nie jest ptakiem,
lecz ma skrzydła.
Możesz się nim,
w podróż wybrać.
Zagadka o lokomotywie
Pędzi po szynach
potwór rozpędzony.
Sieje złote iskry
i ciągnie wagony.
Zagadka o samolocie
Jaki ptak ma skrzydła,
ale nie z piórek?
Bardzo wysoko
wzbija się w górę.
6. Ćwiczenia logorytmiczne.
Dziecko wykonuje ruchy, o których jest mowa w rymowance, powtarzając za rodzicem jej tekst.
Krok do przodu,
w lewo, w prawo.
Krok do tyłu,
rusz się żwawo.
Znowu w lewo,
aż dwa kroki,
w stronę prawą
trzy podskoki.
7. Zabawa orientacyjno-porządkowa Samochody.
Dziecko biega w różnych kierunkach, naśladując rękami poruszanie kierownicą. Wydaje odgłosy
poruszającego się samochodu: brr, brr lub brum, brum. Na sygnał – klaśnięcia –zatrzymuje się i trąbi: pi, pi, pi. Dwa klaśniecia są sygnałem do ponownego ruchu.
8. ZESTAW ĆWICZEŃ
• Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Trawa i chmury.
Na hasło: Trawa dziecko przykuca; na hasło: Chmury – staje na palcach, wyciąga ręce w górę i porusza nimi w prawo i w lewo – naśladuje chmury płynące po niebie.
• Ćwiczenie tułowia – skręty – Śledzimy lot samolotu.
Dziecko siedzi skrzyżnie. Jedną rękę ma na kolanach, a z drugą tworzy daszek nad oczami.
Wykonuje skręt tułowia i głowy uniesionej do góry w jedną, a następnie w drugą stronę –obserwuje lot samolotu.
• Ćwiczenie równowagi – Rysujemy koła.
Dziecko, w staniu na jednej nodze, rysuje stopą w powietrzu małe koła i duże
Link do zestawu ćwiczeń: https://www.youtube.com/watch?v=oD_4YBKMKFs
Karty pracy dla dzieci
Święto dzieci
DROGIE DZIECI,
NIECH SPEŁNIAJĄ SIĘ WASZE MARZENIA,
A RADOŚĆ I UŚMIECH TOWARZYSZĄ WAM
KAŻDEGO DNIA!
Propozycje zabaw dla dzieci
Temat tygodnia: „Święto dzieci”
Termin realizacji: 01.06-05. 06.2020 r.
Cele:
– kształtowanie poczucia własnej wartości
– wzbogacenie wiedzy na temat dzieci świata
– ćwiczenie słuchania ze zrozumieniem
– rozwijanie spostrzegawczości
– ćwiczenie wypowiadania się na dany temat
– rozwój zdolności plastycznych.
– ćwiczenie narządów artykulacyjnych
Wiersz W. Fabera pt. „Dzieci świata”
W Afryce w szkole na lekcji,
Śmiała się dzieci gromada,
Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,
Że gdzieś na świeci śnieg pada.
A jego rówieśnik Eskimos,
Tez w szkole w chłodnej Grenlandii,
Nie uwierzył, że są na świecie
Gorące pustynie i palmy.
Afryki, ani Grenlandii
My także jak dotąd nie znamy,
A jednak wierzymy w lodowce,
W gorące pustynie, w banany.
I dzieciom z całego świata,
chcemy ręce uścisnąć mocno
i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,
jak i z nas samych wyrosną.
Pytania do wiersza:
- Z czego śmiały się dzieci w Afryce?
- W co nie mogli uwierzyć Eskimosi?
- Czego potrzebują wszystkie dzieci?
Piosenka pt. „Jesteśmy dziećmi”- Śpiewające Brzdące
https://www.youtube.com/watch?v=7K3_mSb1zRQ
Piosenki z płyty przedszkolnej
Udostępniamy link z piosenkami z naszej płyty przedszkolnej.
Możecie Państwo odszukać tam piosenki:
3-latki:
– „Co kto lubi”
– „Z motylem na głowie”
4-latki:
-„Żabie sekrety”
-„W murowanej piwnicy”
5-latki
– „Taniec miotlarz”
– „Święto dzieci”
6-latki:
– „Nasze podwórko”
– „Moje uczucia”
– „Domowe zoo”
Można ich odsłuchać po zalogowaniu się jako ,,rodzic”
link: https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki
Rozmowa rodzica z dzieckiem
Drogi Rodzicu porozmawiaj ze swoim dzieckiem na temat tego, kim chciałoby zostać w przyszłości, jakie jest jego największe marzenie. Spytaj je również o to, w co lubi się najbardziej bawić i jak lubi spędzać czas ze swoimi rodzicami, rodzeństwem lub kolegami.
Powiedz dziecku, że każdy człowiek ma prawo do tego, by czuć się bezpiecznie, czuć się ważnym dla kogoś, a także ma prawo do tego, by być akceptowanym takim jaki jest.
Zabawy dla dzieci z wykorzystaniem taśmy klejącej
https://mojedziecikreatywnie.pl/2018/02/zabawy-dla-dzieci-tasma-klejaca/
Kochane dzieci pod tym linkiem znajdziecie zabawy takie jak:
- Obrazek w ramce z taśmy
- Wodny tor przeszkód
- Zmazywalne kółko i krzyżyk
- Zabawy i ćwiczenia grafomotoryczne
- Kartonowe domki
- Samodzielnie wykonana gra dla samochodów
- Sensoryczne woreczki żelowe
- Pamięć dotykowa
Zabawa logopedyczna pt. „Żabi Piotruś”
https://www.logopestka.pl/wp-content/uploads/2018/03/abi-Piotru%C5%9B-obrazek-e1521483676878.png
Ćwiczenie oddechowe pt. „Wyścig kuleczek”
Co będzie potrzebne:
- Piłeczka do ping-ponga lub gazeta uformowana w kulkę
- Słomka
- Taśma malarska lub włóczka
- Bramka ( np. flamaster lub kredka)
Zasady:
Każdy uczestnik zabawy otrzymuje kulkę i słomkę. Za pomocą dwóch kawałków taśmy przyklejonej do podłogi lub stołu( bądź tez ułożonej włóczki) powstają granice toru wyścigowego. Na końcu toru znajduje się bramka- położony prostopadle do taśmy flamaster lub kredka.
Na hasło START każdy uczestnik próbuje doprowadzić swoją piłeczkę do bramki za pomocą powietrza wydmuchiwanego przez słomkę w środek kulki. Kto pierwszy dotrze do bramki, nie zbaczając po drodze z granic toru- WYGRYWA!
Opowiadam o sobie
Zadaniem dziecka jest ćwiczenie przedstawiania się. Odpowiada na pytania takie jak:
- Jak masz na imię?
- Ile masz lat?
- Gdzie mieszkasz?
- Przy jakiej ulicy?
Dziecko po odpowiedzeniu na pytania podejmuje próbę samodzielnego sformułowania wypowiedzi, w której zawarte będą wszystkie powyższe informacje.
Kolega z Afryki
Kochane dzieci
Wyobraźcie sobie, że w Afryce, która jest bardzo daleko od naszego kraju, mieszka dziecko, które chciałoby Was poznać. Dziecko z Afryki nie zna naszego języka, a my nie znamy jego języka. Czy istnieje jakiś sposób, żeby bez słów opowiedzieć o sobie? Macie jakiś pomysł? (dziecko podaje swoje pomysły. Jeśli nie poda propozycji rysunku, można mu podpowiedzieć, że można opowiedzieć komuś o sobie poprzez rysunek)
Tworzenie rysunku dla nieznanego kolegi/koleżanki z Afryki.
Można na nim umieścić elementy takie jak: dom w, którym dziecko mieszka, członków rodziny, zwierzątko, ulubione zabawki, zilustrowanie zabawy w domu lub na dworze
Słuchanie opowiadania J. A. Hockuby pt. „O tym jak pluszowy zajączek szukał przyjaciela”.
-Chciałbym , żebyśmy zostali przyjaciółmi- powiedział pluszowy zajączek do moherowego szalika, który leżał zwinięty na krześle jak wąż boa. – Jestem taki samotny. Wydaje mi się, że jesteśmy do siebie podobni.
– Podobni? Nie wiem, o czym mówisz- odparł szalik. –Jesteśmy wprawdzie w takim samym kolorze i przyjemni w dotyku, ale poza tym wszystko nas dzieli! Na przykład ogon. Mój jest długi i wąski, a twój okrągły i ledwie widoczny. Ja mam frędzelki, a ty nie. A poza tym jestem zaprzyjaźniony od dawna z płaszczem. Ostatnio bardzo często razem wychodzimy.
– No cóż, nie będę się narzucać- odezwał się zajączek, a jego uszy opadły. Jak zwykle, gdy był bardzo zasmucony.
W nocy zajączek nie mógł spać. Wydawało mu się, że wiszący na ścianie zegar próbuje go przed czymś ostrzec, a oczy starszej pani z portretu patrzą na niego dziwnie. Jednak następnego dnia….-Że też nie wpadło mi to do łebka- powiedział do siebie na głos – Przecież domowe pantofle Basi mają taki sam ogonek jak ja. Są tylko trochę większe ode mnie. I nigdy nie wychodzą z domu!
Zajączek bardzo ucieszył się z tego odkrycia i zawołał do leżącego na podłodze prawego pantofla z brązowym pomponem.
-Wiesz, myślę, że moglibyśmy być przyjaciółmi. Mam taki sam ogonek jak ty i nigdy nie opuszczam tego pokoju. Myślę, że mielibyśmy sobie dużo do powiedzenia.
– Och to nie jest najlepszy pomysł- odezwał się cicho pantofel.- Przecież wiesz, że mam brata. Jego towarzystwo mi zupełnie wystarcza. A może poduszka zechce z tobą porozmawiać? Ale poduszka nie mówiła nic. Spała, jak zwykle od rana do wieczora.
Zajączek był coraz bardziej markotny.- Nikt nie chce się ze mną przyjaźnić- mruczał cichutko pod nosem. I pewnie by się rozpłakał, gdyby nie spojrzenie pani z portretu.
– Dlaczego nie pomyślałeś o mnie?-odezwał się ktoś cicho.
Musiał być gdzieś blisko, bo zajączek słyszał dokładnie każde słowo.
– Wprawdzie jestem zupełnie inna niż ty, ale właśnie to przecież może być bardzo ciekawe.
Zajączek rozglądał się dookoła, ale nie domyślał się kto to mówi.
-Przecież stoję obok ciebie- znowu usłyszał ten głos. Tym razem pobrzmiewało w nim zniecierpliwienie.
– No co tak na mnie patrzysz? To właśnie ja. Jestem kanciasta, nie mam ogonka i jestem z papieru. Jednak mam ci do opowiedzenia mnóstwo ciekawych historii.
-Och- wyjąkał zajączek. – To naprawdę ty? Nigdy nawet nie marzyłem o przyjaźni z tobą. Jestem taki wzruszony. Mówiąc to zajączek przysunął się do swojej przyjaciółki i nadstawił uszu, bardzo ciekawy jej opowieści. A czy wy dzieci wiecie z kim zaprzyjaźnił się zajączek?
Pytania do opowiadania:
- Kogo szukał zajączek?
- Czy moherowy szalik chciał zostać przyjacielem zajączka? Dlaczego?
- Czy prawy pantofel Basi z brązowym pomponem chciał zostać przyjacielem zajączka? Dlaczego?
- Czy poduszka chciała zostać przyjaciółką zajączka?
- Kto chciał zostać przyjacielem zajączka?
Propozycja pracy plastycznej
Kochane dzieci. Spróbujcie narysować lub namalować portret swojego przyjaciela. Opowiedzcie rodzicom o tym, dlaczego lubicie właśnie tą osobę.
Gimnastyka z Fruzią
https://www.youtube.com/watch?v=3ucDVAsz_C0
Taniec pt. „Głowa, ramiona, kolana, pięty”
https://www.youtube.com/watch?v=JDSQlxZ_scY
Karty pracy
Moi rodzice
Propozycje zabaw dla dzieci
Temat tygodnia: „Moi Rodzice”
Termin realizacji: 25.05-29 .05.2020 r.
Bajeczka logopedyczna pt. „Dzień Mamy”
Kubuś obudził się z pięknym uśmiechem na buzi ( szeroki uśmiech)
Nic dziwnego, dziś jest święto Mamy i dzień pełen niespodzianek.
Kubuś przeciągnął się, ziewnął (mocno ziewamy, szeroko otwierając buzię).
Wstał z łóżeczka i wyjrzał przez okno, rozglądając się w różne strony (wysuwamy język do przodu , w linii prostej, kierujemy w stronę noska, na bródkę, na prawo, na lewo.)
Słoneczko pięknie świeciło – to będzie piękny dzień dla Mamy, pomyślał Kubuś i uśmiechnął się szeroko ( pokazujemy ząbki w szerokim uśmiechu).
Kubuś obudzi tatę i razem poszli do sklepu ( tup – tup – tup ).
Kupili wszystkie składniki na czekoladowe ciasto, kwiaty, baloniki i pyszne owoce na soki
Tato położył piękny biały obrus na stole ( wysuwamy długi i szeroki język na brodę), który przedtem dokładnie wyprasował (pssssssss……..). Na stole postawił ulubiony dzban Mamy z kolorowymi tulipanami. Ach, jak pięknie pachniały (długi i głęboki wdech noskiem, długi i spokojny wydech buzią, wraz z przedłużoną artykulacją głoski aaaaa….)
Następnie przyszedł czas na upieczenie ciasta. Kubuś pod fachowym okiem taty dokładał do miski wszystkie składniki, dokładnie ucierał (sz…..sz……sz……) i mieszał ( wykonujemy okrężne ruchy mocno wysuniętym z buzi językiem – buzia szeroko otwarta) I oto już ciasto można włożyć do piekarnika ( szerokie otwieranie i zamykanie buzi.). Następnie panowie zmiksowali pomarańcze, marchewki i jabłka na pyszny sok ( brrruumm, brrruumm, brrruuumm).
Po chwili w domu zaczął się rozchodzić wspaniały zapach ( wdech noskiem i wydech buzią). Zostało jeszcze przystrojenie domu balonikami i serpentynkami ( wdech buzią – zatrzymanie powietrza przez chwilę w jamie ustnej, tzw ,,balonik’’, wirowanie , wysuniętym z buzi językiem). Na koniec Kubuś z tatusiem posprzątali mieszkanie- odkurzyli podłogę ( oblizywanie dna jamy ustnej za dolnymi ząbkami), pościerali kurze, nawet z wysokich półek (oblizywanie policzków od wewnątrz, górnych ząbków od wewnątrz i na zewnątrz.)
Kiedy przyszła mama z pracy, była bardzo szczęśliwa z przygotowanej niespodzianki. Zjedli pyszne ciasto ( przeżuwanie – buzia zamknięta) wypili pyszne soki (picie soku przez rurkę). Mama ucieszyła się z pięknych kwiatów. Po złożeniu Mamie pięknych życzeń, wielu uściskach i całusach ( przesyłamy całuski) Kubuś z tatusiem zaprosili Mamę do kina, a potem poszli na spacer do kwitnącego parku.
Opracowanie: Neurologopeda Magdalena Gawzińska
Piosenka pt. „Jesteś Mamo skarbem mym”
https://www.youtube.com/watch?v=RvHfN-4Va4g
Kiedy mija noc i dzień nastaje,
Zawsze mówisz mi – witaj kochanie
Po czym tulisz mnie, czule całujesz,
Więc zaśpiewam Ci, to co ja czuję
Proszę otwórz serce swe,
Niech w nie wpadną słowa te,
Które Tobie teraz ja,
Podarować właśnie chcę
Jesteś mamo skarbem mym,
Kocham Ciebie z całych sił
Jesteś wszystkim tym co mam,
Wszystko Tobie jednej dam
* * *
Kiedy mija dzień i noc nastaje,
Mówisz – miłych snów, moje kochanie
Po czym tulisz mnie, czule całujesz,
Więc zaśpiewam Ci, to co ja czuję
Proszę otwórz serce swe,
Niech w nie wpadną słowa te,
Które Tobie teraz ja,
Podarować właśnie chcę
Jesteś mamo skarbem mym,
Kocham Ciebie z całych sił
Jesteś wszystkim tym co mam,
Wszystko Tobie jednej dam
Jesteś mamo skarbem mym,
Kocham Ciebie z całych sił
Jesteś wszystkim tym co mam,
Wszystko Tobie jednej dam
Udostępniamy link z piosenkami z naszej płyty przedszkolnej.
Możecie Państwo odszukać tam piosenki:
3-latki:
– „Koncert”
-„Dla mamusi i tatusia”
– „Tulipany”
4-latki:
-„Koncert”
-„Dla ciebie mamo”
– „Żabie sekrety”
5-latki:
– „Święto naszej mamy”
– „Tango dla mamy”
– „Taniec Miotlarz”
6-latki:
– „Tango dla mamy”
„Magiczna wróżka”
Można ich odsłuchać po zalogowaniu się jako ,,rodzic”
link: https://www.mac.pl/edukacja-przedszkolna/piosenki
ZABAWY BADAWCZE I SENSORYCZNE W DOMU
Kochane dzieci pod tym linkiem znajdziecie propozycje do zabaw takich jak:
– masa balonowa
– żelowy gniotek
– eksperyment z balonem
– kamienny alfabet
– piankolina
– rysowanie w piasku oraz wiele innych! Zajrzyjcie koniecznie!
https://mojedziecikreatywnie.pl/2017/11/zabawy-dla-dzieci-w-domu/
Słuchanie opowiadania R. Piątkowskiej „Zapach mamy”
Jak ja nie lubię jak mama gdzieś wyjeżdża. Dom bez mamy jest jakiś inny. A jutro znów wyjeżdża na kilka dni-westchnąłem-. Wiec jeszcze tylko dziś przytuli mnie przed snem, bo jutro…Nagle poczułem ,jak w gardle rośnie mi duża kula , a do oczu napływają łzy. -Tomeczku , kochanie , wiem, że jest ci przykro, ale to tylko trzy dni. Tata i babcia się tobą wspaniale zaopiekują. A ja szybko wrócę i przywiozę ci piękną pamiątkę z podróży. Obiecuję. No już, uśmiechnij się do mnie , skarbie-szepnęła mama i przytuliła mnie mocno. Mamo, jak jesteś blisko, zawsze czuję jakiś ładny zapach.
-Tak pachną moje ulubione perfumy. Cieszę się ,że ten zapach ci się podoba- powiedziała mama i wyszła z pokoju.
-Po chwili wyskoczyłem z łóżka i pobiegłem do łazienki.
-Mam genialny pomysł. Gdzieś tu musi być …..mruknąłem, przeszukując półkę z kosmetykami mamy. Ile tu tego jest – zdziwiłem się , przesuwając pudełeczka z kremami, szminkami, tubki i pędzelki. Wreszcie trafiłem na mały, śliczny flakonik i powąchałem go. -Znalazłem , to te perfumy. Odetchnąłem z ulgą.
Potem poszedłem do kuchni i wybrałem trzy słoiczki po dżemie.
Teraz do każdego słoiczka prysnę trochę perfum i szybko zakręcę wieczko .Będę miał w nich zapach mamy. Po jednym słoiczku na każdy wieczór- ucieszyłem się. A kiedy w każdym słoiczku uwięziony już był piękny zapach, szybko schowałem je do swojej szafki i nareszcie mogłem usnąć.
Tak, jak przewidziałem ,dni bez mamy , a zwłaszcza wieczory, zdawały się zdawały się nie mieść końca. Ale najbardziej tęskniłem za nią gdynadchodziła pora snu. Babcia czytała mi długą bajkę , a tata zawsze całował mnie na dobranoc, ale gdy tylko wychodzili z pokoju ,wyjmowałem z szafki słoik.Odkręcałem wieczko i zamykałem oczy. Otaczał mnie wtedy zapach, jakby zapach mamy.
-Dobranoc mamusiu.-szeptałem i dopiero wtedy nadchodził sen.
Tak było dwa wieczory ,ale trzeciego nie mogłem zasnąć.
-Mama wraca jutro do domu. Pewnie jak się zbudzę już będzie.
Wreszcie zasnąłem zmęczony , zaciskając w ręku słoiczek. Ale co to ? Mama jest zamknięta w słoiku! Puka paluszkiem i chyba chce wyjść.
-Ojej , co ja zrobię z taka malutką mamusią? Mogę ją wsadzić do któregoś z moich samochodzików wyścigowych, teraz tam się zmieści.
Odkręciłem słoik i pomogłem mamie z niego wyjść.
Nagle poczułem zapach mamy i jej ręce na mojej buzi. Potem dała mi całusa-Dzień dobry kochanie ! -to był jej głos.
Obudziłem się i przetarłem oczy-Mamo jak szybko urosłaś- zawołałem.
-Coś takiego! Czyżbym przez te trzy dni urosła?- zaśmiała się mama i położyła na poduszce piękny złoty gwizdek i następne autko do mojej kolekcji.
-Dziękuję mamo ,jest super .Szkoda tylko ,że się już do niego nie zmieścisz-powiedziałem
No ,gdybym była taka mała ,nie mogłabym zrobić ci omletów na śniadanie-uśmiechnęła się mama.
-Hura! Omlety! -zawołałem, wyskakując z łóżka.
Jak dobrze, że mama jest duża , wielka , ogromna!. Tylko z czego się tak śmieje w tej kuchni?
Rozmowa na temat opowiadania:
–z czym kojarzyła się Tomkowi mama?
-co zrobił Tomek z perfumami mamy?
-co zrobił Tomek przed snem , kiedy nie było mamy?
-co się śniło tomkowi?
-co dostał Tomek od mamy?
Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała ”Zbieramy kwiaty dla mamy”
Dziecko chodzi po pokoju – po łące-i zrywa kwiaty ,wykonując skłon do przodu i wyprost.
„Niedokończone zdania” – zabawa gramatyczna
Dziecko siedząc w kręgu kończy po kolei czytane przez rodzica zdania :
•Moja mama ma na imię…
•Moja mama jest…
•Z mamą najbardziej lubię…
•Gdy mama jest smutna, to ja…
•W domu mama najczęściej…
•Mama lubi najbardziej…
•Mama najczęściej śmieje się, gdy…
•Pomagam mamie w…
•Mama jest zdenerwowana, gdy…
A teraz poćwiczymy .. Posłuchajcie i naśladujcie.
DJ Miki-Ręce do góry-sł.Gosia Kosik, produkcja muzyczna Krzysztof Palczewski
https://www.youtube.com/watch?v=EuCip5y1464
Ćwiczenia artykulacyjne -usprawnienie narządów mowy.
Naśladowanie śmiechu różnych osób:
– staruszki: che- che- che
– kobiety – wesołe cha- cha- cha
– mężczyzny – rubaszne ho- ho- ho
– dziewczynki – piskliwe, chichotliwe chi- chi- chi.
– naprzemienne wymawianie „ i – u”.
-cmokanie.
-parskanie / wprawianie warg w drganie/.
-dotykanie językiem do nosa, do brody, w stronę ucha lewego i prawego.
-oblizywanie dolnej i górnej wargi przy ustach szeroko otwartych / krążenie językiem/.
-wysuwanie języka w przód i cofanie w głąb jamy ustnej.
-kląskanie językiem.
Zabawa relaksacyjna „Zagniatamy ciasto”
Dziecko leży na dywanie na brzuchu. Rodzic naśladuje zagniatanie ciasta, wykonując odpowiednie ruchy na jego plecach. Potem następuje zmiana.
Zabawa ruchowa „Wiaterek, wiatr, wichura”
Cel: wykonywanie krótkich ćwiczeń oddechowych.
Pomoce: gazety.
Przebieg: dziecko chodzi po pokoju. Na hasło „wiatr”, „wietrzyk” lub „wichura” zatrzymuje się i dmucha na gazety trzymane w rękach, z różnym natężeniem mocy podmuchu.
Zabawa na koncentrację uwagi – Łańcuszek ze spinaczy
Materiały pomocnicze: dużo spinaczy biurowych ( przynajmniej 10-20 na gracza)
Z przygotowanych spinaczy powinien powstać długi łańcuszek. Każde dziecko może go wykonać indywidualnie. Jednakże będzie ciekawiej , gdy w zabawie weźmie udział rodzic lub rodzeństwo.
Jeden z graczy rozdaje po równo spinacze wszystkim pozostałym uczestnikom. Na znak startu zaczyna się zabawa. Poprzez przyczepianie jednego spinacza do drugiego dziecko musi możliwie jak najszybciej wykonać z nich łańcuszek. Kto pierwszy potrafi złączyć ze sobą wszystkie swoje spinacze w długi, nieprzerwany łańcuch? Być może ktoś złączy ze sobą obydwa końce, tworząc tym samym łańcuszek na szyję!
W zabawie tej chodzi głównie o zręczność i szybkość. Wygrać może tylko ten, kto jest skoncentrowany i pracuje w sposób skoordynowany.
PRACA PLASTYCZNA PT. „Witraż z serduszkiem”
Co będzie potrzebne:
– dwa papierowe talerzyki
– marker lub czarny flamaster
-dziurkacz
– wstążka
– kolorowa bibuła pocięta na kwadraty
-klej
-nożyczki
KROK 1
KROK 2
KROK 3
Praca plastyczna wykonana techniką origami pt. „Kwiaty dla Mamy i Taty”.
KARTA PRACY pt. „Portret Rodzica”
Kochane dzieci narysujcie w środku ramki portret swojej mamy lub swojego taty.
KOLOROWANKA PT. „MOJA RODZINA”
KARTA PRACY WIOSENNE BUKIETY